Archive for Ιουλίου 2008

Δες τον Άνθρωπο…

Osserva l’Uomo

Chi sa ascoltare la natura
può conoscere anche l’uomo
nel suo essere
si trova un po di tutto:
La tristezza dell’autunno
il sorriso di primavera,
la spensieratezza d’estate
e la freddezza d’inverno.
Il sangue freddo dei rettili
l’orgoglio del cavallo
l’astuzzia della volpe
la prontezza della lepre
la solitudine dell’aquila
e la grazia del gabbiano. 

Lunapiena

Δες τον Άνθρωπο..

Όποιος έμαθε ν’αφουγκράζεται
με προσοχή την φύση και τα όντα, 
μπορεί να μάθει και τον άνθρωπο
γιατί μες στην ουσία του αν ψάξει  
θα τα’βρει όλα:
τη θλίψη του φθινοπώρου
το χαμόγελο της άνοιξης
την ξενοιασιά του καλοκαιριού
και τη ψύχρα του χειμώνα…
τη ψυχρότητα των ερπετών,
τη περηφάνεια των αλόγων,
τη πονηριά της αλεπούς,
την ετοιμότητα του λαγού,
τη μοναξιά του αετού..
και τη χάρη των γλάρων!

Lunapiena

Advertisements

ΑΣΕ ΤΗΝ ΦΑΝΤΑΣΙΑ…

 

Άσε την φαντασία να σε ταξιδεύσει..
γνωρίζει μέρη
που δεν γνωρίζει ο Νους
και δεν φοβάται την υπέρβαση..
ούτε και το σκοτάδι.
Στον έρωτα αυτοδίκαια,
ανήκει η υπερβολή..
Δεν γίνεται παζάρι στην αγάπη
είναι το πιό γλυκό αναλώσιμο
της καρδιάς υλικό..
η αξία της δεν φυλακίζεται
μέσα σε ένα Μουσείο
είναι της άνοιξης ανθός..
το άρωμα του ρόδου
που φρόντιζες…
για μια ολόκληρη ζωή!
Μην σε φοβίζει
του έρωτα η υπερβολή
ότι φοβάσαι στη ζωή
φάντασμα..
γίνεται,
σκιά που θα σε κυνηγά
στης νύχτας το σκοτάδι
θεριώνει και γίνεται
πιό τρομερό κι απ΄την αλήθεια!

Του έρωτα η φυσική ορμή
και της ψυχής το πάθος

δίνει στη καρδιά φτερά
και την απογειώνει…
Στους ποιητές έχει δωθεί
το χάρισμα της αλήθειας
να τραγουδούν αδιάκοπα,
ό,τι τον άνθρωπο φοβίζει..
Η ψυχή ελεύθερη..
μπορεί μόνο να ζήσει
την αιώνια νεότητα..
που της χάρισαν οι θεοί..
όταν τον έρωτα
στο δρόμο της συναντήσει.
Ίσως και να’ναι ο έρωτας…
μια τρέλλα θεϊκή
που δεν χωρά
στου κάτω κόσμου το βασίλειο
Φτερά χαρίζει στην Ψυχή..
Χαμόγελο στα χείλη..
Ζωντάνια δίνει στο κορμί..
κι ενώνει τους ανθρώπους,
σώζοντας έτσι τη ζωή.

 
Lunapiena

Lascia la tua fantasia a volare
conosce posti che la mente ignora
non ha paura di surpassare i limiti
e camminare nel buio..
In Amore giustamente
si gioca con i limiti
della nostra esistenza..
Non si fanno sconti nell’amore
è la dolce essenza del nostro cuore
e il suo valore
non si imprigiona nei musei..
E’ il fiore di primavera,..
il profumo della Rosa
che hai curato con tanta premura..
tutta una vita.
Non farti paura
dalle esagerazioni dell’amore
quel che nella vita ti porta paura..
diventa fantasma
un ombra che ti segue
nel buio della notte…
diventa enorme e ti persegue..
portandoti orrore, 
ma, non ha niente a che fare..
con la realtà.
Il flusso del fiume dell’amore…
la passione divina dell’anima
regala ali al cuore
e lo spinge a volare.
Solo i poeti
hanno avuto il carisma della verità
per cantare tutto quel
che agl’uomini porta paura.
L’anima può vivere
solo in libertà..
l
a sua eterna giovinezza..
un dono eccezionale dai dei..
e dopo aver incontrato
nel suo camino l’eros.
Forse l’amore è
una follia divina…
che è proibito ad entrare
nel regno del Plutone.
Le ali regala all’anima
Il sorriso sulle labbra
Fa vibrare il corpo.. di vitalità
e aiuta gli uomini
ad unirsi ..l’uno all’altro
per salvare la Vita.

Lunapiena

Μες την Νύχτα…

Μες την Νύχτα..

Αστέρια που φωτίζουν τα δάκρυα
μες στο σκοτάδι της νύχτας..
δροσοσταλίδες νοσταλγίας,
βάλσαμο για την μοναχική καρδιά,
πυγολαμπίδες ελπίδας.

Αστέρια που λάμπουν τα δάκρυα
στη σκοτεινιά του πόνου..
δροσοσταλίδες της αυγής,
σημάδι του ορίου της αντοχής
πυγολαμπίδες συγκατάβασης.

Αστέρια που τρεμοσβήνουν τα δάκρυα
στο σκοτάδι της απελπισίας..
δροσοσταλίδες αναμνήσεων,
στα μαραμένα πέταλα του έρωτα
πυγολαμπίδες αισιοδοξίας.

Αστέρια που πέφτουν τα δάκρυα
μια νύχτα του αυγούστου..
δροσοσταλίδες υποσχέσεων,
κι η κόρη κάνει μια ευχή
πυγολαμπίδες του ονείρου.
 
Lunapiena
 
 


Nella Notte…

                                      
..stelle lucenti le lacrime
nel buio della notte,
rugiada di nostalgia,
balsamo del cuore solitario
lucciole di speranza…
                                           
..stelle che brillano le lacrime
nell’oscurità del dolore,
rugiada dell’aurora,
segnano il limite di resistenza
lucciole di comprensione.

…stelle che tremano le lacrime
nel buio della disperazione,
rugiada dei ricordi,
sui petali appassite dell’amore
lucciole di ottimismo.

…stelle cadenti le lacrime
in una notte d’Agosto,
rugiada delle promesse,
la ragazza esprime un desiderio
lucciole bianche del sogno.

Lunapiena

ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ…




È l’ora…

È l’ora in cui s’ode tra i rami
La nota acuta dell’usignolo
È l’ora in cui i voti degli amanti
Sembrano dolci
in ogni parola sussurrata
E i venti miti e le acque vicine
Sono musica all’orecchio solitario.
Lieve rugiada ha bagnato
ogni fiore
E in cielo sono spuntate le stelle
E c’è sull’onda un azzurro
più profondo
E nei Cieli quella tenebra chiara,
Dolcemente oscura
e oscuramente pura,
Che segue al declino del giorno
mentre sotto la luna
il crepuscolo si perde.

Lord George G. Byron

Είναι η ώρα…

Είναι η ώρα..  που ακούγεται,
ανάμεσα στα κλαδιά,
το γλυκό κελάηδημα του αηδονιού.
Είναι η ώρα.. που τα λόγια
που ψιθυρίζουν οι εραστές,
μοιάζουν με γλυκές υποσχέσεις.
Και το αεράκι και το νερό
που τρέχει τριγύρω,
γίνεται μουσική για τους μοναχικούς.
Δροσοσταλίδες βρέχουν τους ανθούς,
φάνηκαν στον ουρανό τ’αστέρια
και τα κύματα βάφτηκαν
με βαθύ γαλάζιο
κι ο ουρανός βάφεται με σκούρο
γλυκό γκρί από γνήσιο σκοτάδι..
και ακολουθεί το τέλος της μέρας
και χάνεται το λυκόφως
κάτω απ’το φώς του φεγγαριού.

Lord George G. Byron
Trad. Lunapiena

ΟΤΑΝ…

Quando..
 Quando si ama
non vi è nulla di meglio
che dare sempre, tutto,
la propria vita,
il proprio pensiero,
il proprio corpo,
tutto quel che si possiede;
e sentire quel che si dà;
mettere tutto in gioco
e poter dare sempre di più..

Maupassant

 
Όταν..

Όταν αγαπάς
δεν υπάρχει τίποτε καλύτερο
από το να δίνεις, τα πάντα
την ζωή σου,
την σκέψη σου,
το κορμί σου
όλα όσα έχεις…
και ν’αφήνεσαι να νοιώθεις
όλα όσα σου χαρίζονται..
να βάζεις τα πάντα στο παιχνίδι
και να μπορείς να δίνεις
όλο και πιό πολλά..

Maupassant
Trad. Lunapiena 

ΕΡΩΤΙΚΟΣ ΧΟΡΟΣ

Ερωτικός Χορός

Χορευτές στη σκηνή
σε μια νύχτα μαγική
και γύρω μας σκοτάδι…
ντύθηκα εγώ την ψυχή
φόρεσες εσύ το γνήσιο συναίσθημα,
λευκό και κόκκινο σε αρμονία.
Άκου… τις νότες της καρδιάς
τη μουσική που μεταμορφώνει
τον κόσμο… σε μαγεία.
Ανοιγμένα φτερά τα χέρια μας,
απελευθερωμένη ενέργεια
σε ελεύθερη βολή,
που φτάνει σε κάθε γωνιά
σε κάθε κρυμμένο σημείο
της ψυχής μας..
πόσο θερμός είν’ο άνεμος
του έρωτα,
τρέμουν οι γάμπες,
η καρδιά μας χτυπά..
περπατάμε
στα δάχτυλα των ποδιών μας
και μετά… φύγαμε…
αρχίζουμε να πετάμε.

Lunapiena

La nostra danza d’amore

Ballerini nel palcoscenico
di una notte magica
nel buio dell’universo…
io indossavo l’anima,
tu eri vestito
di puro sentimento,
bianco e rosso in armonia.
 Ascolta…
le note del nostro cuore
quella musica che trasforma
tutto il mondo in una magia…
 Ali aperte, le nostre mani
 sprigionata energia
in volo libero, 
che raggiunge ogni angolo
e ogni punto nascosto
del nostro essere
e’ tanto caldo, il vento d’amore…
le gambe tremano, batte il cuore
un cammino in punta di piede,
e poi via…  si comincia a volare.  

Lunapiena

Χορεύτρια..

                                                                                                                                                                                          

Fiore e’ l’anima,                  Λουλούδι είναι η καρδιά,
petali aperti al sole              ανοιγμένα πέταλα στον ήλιο
sentimenti ed emozioni,     συναισθήματα και συγκινήσεις,
ballεrina che danza             μπαλαρίνα που χορεύει 
in punta di piede                 στην άκρη των δακτύλων
ogni parola d’amore.           κάθε λέξη αγάπης…

                                Lunapiena