Αγαπημένε φίλε μου…

Περίμενα… τόσο καιρό
να ξαναδώ …
το γλυκό σου χαμόγελο
περπάτησα στο δρόμο σου
ακολουθώντας τη σκιά σου.
Έψαξα για της ελπίδας σου
το φως 
στη θλίψη της ομίχλης…
Άγγιξα με φροντίδα
τις πληγές σου,
χαϊδεύοντας την μοναξιά
της κιθάρας σου,
με το ρόδο της καρδιάς μου
Περίμενα μαζί σου… την αυγή
που ξαναγεννιέται η Άνοιξη
κι επιστρέφουν τα χελιδόνια.
Θα περιμένω ακόμα..
της καρδιά σου το τραγούδι
και την γαλήνη στο βλέμμα σου
σαν μια πιστή Φίλη,
παντοτινά κοντά σου. 

Lunapiena
 

Mio caro amico…

Ho atteso… a lungo,
per rivedere…
il tuo dolce sorriso,
ho camminato nell’ ombra
del tuo cammino…
Ho cercato la luce
della tua speranza
nella tristezza della nebbia..
Ho sfiorato con premura
le tue ferite,
accarezzando la solitudie
della tua chittara,
con la rosa del mio cuore…
Ho atteso con te… l’alba
della rinascita di Primavera,
ed il ritorno delle rondini…
Aspetterei  ancora…
il dolce canto dl tuo cuore
ed il tuo sguardo sereno
come un’Amica,
sempre fedele.

Lunapiena

Advertisements