Come ti amo? 
                                                        
Come ti amo?
Lascia che ti annoveri i modi.
Ti amo fino…
agli estremi di profondità,
di altura e di estensione
che l’anima mia può raggiungere,
quando al di là del corporeo
tocco i confini dell’Essere e
della Grazia Ideale.
                                                      
Ti amo entro la sfera
delle necessità quotidiane,
alla luce del giorno
e al lume di candela.
Ti amo liberamente,
come gli uomini
che lottano per la Giustizia;
Ti amo con la stessa purezza
con cui essi rifuggono dalla lode;

Ti amo con la passione
delle trascorse sofferenze
e quella che fanciulla
mettevo nella fede;
Ti amo con quell’amore
che credevo aver smarrito
coi miei santi perduti,
– ti amo col respiro,
i sorrisi, le lacrime
dell’intera mia vita!
– e, se Dio vuole,
ancor meglio t’amerò
dopo la morte.

Elizabeth Barret Browining
 

 ΠΟΣΟ Σ’ΑΓΑΠΩ
                             
Πως σ’Αγαπώ?
Άφησέ με,
να σου φανερώσω τους τρόπους .
Σ’Αγαπώ μέχρι…
τ’απέραντο βάθος,
το ύψος και το πλάτος
που η ψυχή μου μπορεί να φτάσει,
όταν πέρα από το σωματικό
αγγίζω τα σύνορα της ύπαρξης
και την χάρη του ιδεώδους.
                               
Σ’αγαπώ όταν τρέχω 
για τις καθημερινές ανάγκες,
στο φώς της μέρας
και στη φλόγα ενός κεριού.
Σ’αγαπώ ελεύθερα,
όπως οι άνθρωποι παλεύουν
για την δικαιοσύνη.
Σ’αγαπώ με την ίδια αγνότητα
που καταφεύγουνε στον έπαινο.

Σ’αγαπώ με το πάθος
των περασμένων συμφορών
κι όλο εκείνο που σαν έφηβη
έδενα με την πίστη…
Σ’Αγαπώ με την αγάπη,
που πίστευα ότι χάθηκε
με τους χαμένους μου άγιους..
Σ’Αγαπώ με την αναπνοή
με τα χαμόγελα και τα δάκρυα
μιας ολόκληρης ζωής
-κι αν το θελήσει κι ο Θεός
ακόμα περισσότερο θα σ’αγαπώ
μετά τον θάνατό μου…

Elizabeth Barret Browining
Trad. Lunapiena