ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

Δρόμοι παράλληλοι
απότομα, άγρια περάσματα
Επιζήσαμε..
μένοντας μονάχοι,
αναβαπτισμένοι
στην κολυμβήθρα του πόνου.
Ξεπεράσαμε
την δοκιμασία της ύπαρξης,
έτοιμοι για την μύηση
του μυστηρίου της ζωής
και της Αγάπης την εξύψωση.
Συναντηθήκαμε
Διασταυρώθηκαν τα μονοπάτια μας
τα βλέμματά μας έσμιξαν
Βρεθήκαμε..
και μας αγκάλιασε η Ζωή!
Ακολουθήσαμε κι οι δυό
το κάλεσμα του έρωτα
για το χορό που διαρκεί
αναζητώντας την έκσταση
που οδηγεί στην αρμονία.
Ξύπνησαν οι αισθήσεις!
Ξεκλειδώνοντας
τ’αμπάρια της ψυχής..
είδαμε ξαφνικά τον πλούτο
της ανθρώπινης ύπαρξης..
της πρότερης εμπειρίας τα λάφυρα,
την αντοχή στον πόνο,
την ανοχή στις ματαιώσεις,
της επιθυμίας το άρωμα
και τον πόθο για το ταξίδι..
Σκίρτησαν τα στήθη
και τα κορμιά μας ρίγησαν
στου πόθου την ορμή…
Σαν ήλιος μουσκεμένος
μοιάζει η μορφή σου
που καταλάγιασε θαρρείς
την καταιγίδα τ’ουρανού…
κι έγινα ξανά πανσέληνος
ντύθηκα τη λάμψη της νύχτας
μ’αγκάλιασε το φως της ελπίδας
και μας παρέσυρε το όνειρο
σ’έναν ατέλειωτο χορό…
Συναντηθήκαμε
στο Λυκόφως της Νοσταλγίας
εκεί που η νύχτα συναντά το φως
κι ο έρωτας χρωματίζει τον ορίζοντα
εκεί που γεννιέται η ελπίδα…

Lunapiena