ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ
Χάρις Αλεξίου

Στη μέση ενός μικρού σπιτιού
που ‘χω νοικιάσει
το γέλιο ενός μωρού παιδιού
μ’ έχει αγκαλιάσει
Τα ζήτησα όλα απ’ τη ζωή μου
τα πλήρωσα με την ψυχή μου
να’ χει ένα τόπο η καρδιά
πριν να γεράσει

Έχει πανσέληνο απόψε
κι είναι ωραία
είναι αλλιώτικη η σιωπή
χωρίς παρέα
Δε νιώθω θλίψη
μα μου ‘χει λείψει
το κοριτσάκι αυτό
που αγάπησες τυχαία
Δε νιώθω θλίψη
μα μου ‘χει λείψει
το λάγνο ψέμα σου
που τα ‘κανε όλα ωραία

Είναι σκληρό για μια γυναίκα
να ‘ναι μόνη
στο λεω τώρα
που η αλήθεια δε θυμώνει
Όση και να ‘ναι η δύναμη μου
θέλω έναν άνθρωπο μαζί μου
Η μοναξιά στήνει παγίδες
και πληγώνει

Έχει πανσέληνο απόψε
κι είναι ωραία
είναι αλλιώτικη η σιωπή
χωρίς παρέα
Δε νιώθω θλίψη
μα μου ‘χει λείψει
το κοριτσάκι αυτό
που αγάπησες τυχαία
Δε νιώθω θλίψη
μα μου ‘χει λείψει
το λάγνο ψέμα σου
που τα ‘κανε όλα ωραία.

 

 

LUNAPIENA
Harris Alexiou

In una piccola casetta
che ho affitato,
mi ha abbracciato
il sorriso di un bambino,
ho chiesto tutto dalla Vita
e l’ho pagato con l’anima mia,
per avere un posto il cuore
 prima che si invecchiasse.

C’e’ la Lunapiena stasera
ed e’ troppo bella
e’ tanto differente il silenzio
senza compagnia.
No, Non ho tristezza,
ma… mi manca tanto
la ragazzina che avevi amato
per un puro caso.

No, Non ho tristezza
ma mi manca tanto
quella tua buggia lussuriosa
che tutto faceva diventare  bello.

E’ troppo duro, sai…
per una donna di star sola,
te lo dico adesso
che la verità… non dole più,
qualunque sia la mia forza,
vorrei un uomo vicino a me.
La solitudine erige trappole
e ci ferisce.

C’e’ la Lunapiena stasera
ed e’ troppo bella,
e’ cosi differente il silenzio
senza compagnia.

No, Non ho tristezza
ma mi manca tanto,
la ragazzina che avevi amato
per un puro caso.

No…, Non ho tristezza
ma mi manca tanto,
quella tua buggia lussuriosa
che tutto faceva diventare bello

Harris Alexiou

Advertisements