CLAUDIO  BAGLIONI

Strada facendo

Io ed i miei occhi scuri
siamo diventati grandi insieme,
con l’anima smaniosa
a chiedere di un posto
che non c’è…
tra mille mattini freschi
di biciclette,
mille più tramonti
dietro i fili del tram
ed una fame di sorrisi
e braccia intorno a me.

Io e i miei cassetti di ricordi
e di indirizzi che ho perduto,
ho visto visi e voci
di chi ho amato
prima o poi andar via..
e ho respirato un mare
sconosciuto,
nelle ore larghe e vuote
di un’estate di città,
accanto alla mia ombra
nuda di malinconia

Io e le mie tante sere chiuse,
come chiudere un ombrello
col viso sopra il petto
a leggermi,
i dolori ed i miei guai,
ho camminato quelle vie
che curvano seguendo
il vento
e dentro a un senso
di inutilità…
e fragile e violento,
mi son detto tu vedrai,
vedrai, vedrai.

Strada facendo vedrai,
che non sei più da solo.
Strada facendo troverai
un gancio in mezzo al cielo
e sentirai la strada,
far battere il tuo cuore
vedrai più amore, vedrai.

Io troppo piccolo
fra tutta questa gente,
che c’è al mondo.
Io che ho sognato
sopra un treno,
che non è partito mai
e ho corso in mezzo
ai prati bianchi di luna,
per strappare ancora un giorno
alla mia ingenuità
e giovane e invecchiato
mi son detto
tu vedrai, vedrai, vedrai.

Strada facendo vedrai,
che non sei più da solo.
Strada facendo troverai
anche tu,
un gancio in mezzo al cielo
e sentirai la strada
far battere il tuo cuore,
vedrai più amore, vedrai

E una canzone..
neanche questa
potrà mai cambiar la vita,
ma che cos’è che mi fa
andare avanti
e dire che non è finita,
cos’è che mi spezza il cuore,
tra canzoni e amore..
che mi fa cantare
e amare sempre più,
perché domani sia migliore,
perché domani tu.

Strada facendo vedrai
(perchè domani sia migliore
perchè domani tu)
Strada facendo vedrai
(perchè domani sia migliore
perchè domani tu)
Strada facendo vedrai
(perchè domani sia migliore
perchè domani tu)
Strada facendo vedrai
(perchè domani sia migliore
perchè domani tu)… 
                                                         
Claudio Baglioni

 


ΠΡΟΧΩΡΩΝΤΑΣ

Εγώ και τα σκούρα μάτια μου
μεγαλώσαμε μαζί,
με μιά ψυχή που επιθυμεί
να ψάχνει για ένα τόπο
που δεν υπάρχει..
χίλια δροσερά πρωινά
με το ποδήλατο,
χίλια ηλιοβασιλέματα
πίσω από τα καλώδια του τραμ
και με μια δίψα για χαμόγελα
κι ανοιχτές αγκαλιές.

Εγώ και τα συρτάρια μου
γεμάτα μ’αναμνήσεις
και με χαμένες διευθύνσεις,
είδα πρόσωπα
και άκουσα φωνές αγαπημένες
να φεύγουν κάποτε..
κι ανάσανα άγνωστες θάλασσες,
σε ώρες αργές και άδειες
ενός καλοκαιριού στη πόλη,
με παρέα την γυμνή σκιά
της θλίψης μου…

Εγώ και οι ατέλειωτες
μοναχικές βραδιές,
σαν να κλείνω μια ομπρέλα,
με το κεφάλι γυρμένο
στους ώμους,
να διαβάζω μέσα μου
πόνους και βάσανα,
περπάτησα τα μονοπάτια
που ακολουθούσαν τον άνεμο
και σε μια αίσθηση του ανώφελου…
και εύθραυστο και βίαιο
μου φώναξα.. θα δείς,
θα δείς, θα δείς

Προχωρώντας θα δεις,
οτι δεν είσαι πιά μονάχος.
Προχωρώντας θα βρείς
ένα άγκιστρο στη μέση τ’ουρανού
και θα νοιώσεις το μονοπάτι,
να σου δονεί την καρδιά
θα δείς περισσότερη αγάπη,
θα δείς

Είμαι πολύ μικρός
ανάμεσα στους ανθρώπους
αυτού του κόσμου
Εγώ που ονειρεύτηκα
μές σ’ένα τραίνο,
που δεν ξεκίνησε ποτέ
και έτρεξα στα λευκά λιβάδια
του φεγγαριού,
για να κλέψω ακόμα
μια μέρα αθωότητας
και νέος και γερασμένος
μου φώναξα… θα δεις,
θα δείς, θα δείς

Προχωρώντας θα δεις,
οτι δεν είσαι πιά μονάχος.
Προχωρώντας θα βρείς κι εσύ,
ένα άγκιστρο στη μέση
τ’ουρανού
και θα νοιώσεις το μονοπάτι
να σου δονεί την καρδιά,
θα δείς περισσότερη αγάπη,
θα δείς.

Είναι ένα τραγούδι..
ούτε κι αυτό θα μπορέσει
ν’αλλάξει πιά την ζωή,
αλλά τι να’ναι αυτό
που με σπρώχνει μπροστά,
να λέω ότι δεν τέλειωσε,
τι να’ναι αυτό..
που μου κομματιάζει την καρδιά,
ανάμεσα απ’τα τραγούδια
και την αγάπη..
που με κάνει να τραγουδώ
και ν’αγαπάω πιό πολύ,
γιατί το αύριο θα΄ναι καλύτερο,
γιατί θα’σαι αύριο εσύ.
                                                      
Προχωρώντας θα δείς
(γιατί το αύριο θα’ναι καλύτερο,
γιατί θα΄σαι αύριο εσύ)
Προχωρώντας θα δείς
(γιατί το αύριο θα’ναι καλύτερο,
γιατί θα΄σαι αύριο εσύ)

 Claudio Baglioni
Trad. Lunapiena

Advertisements