OLTRE…

Oltre il deserto dei sentimenti
ed il mare di sabbia morta
che si muove dal vento di rabbia
per coprire ricordi e memoria…
e cambia l’immagine del pasato,
si ritrova l’oasi di un sorriso.

Oltre il buio della Notte
dove il vento del terrore
ha nascosto sotto le nuvole
tutte le stelle della speranza…
e il dolore diventa lacrime,
si sente il richiamo del sogno.

Oltre il fuoco della disperazione
che brucia l’albero della Vita
e l’erba fiorita dell’anima…
dalla roccia della resistenza
nasce il fiume delle lacrime
e la cascata di nostalgia.

Oltre il mare…
inizia l’orizzonte!
Oltre la Notte…
nasce l’alba!
Oltre il buio…
vive il Sole!
Dopo la neve…
si ritorna in Primavera
Oltre la solitudine…
sorride l’attesa!
e la nostalgia dell’Amore!

Lunapiena

Πέρα από….

Πέρα από την έρημο των  αισθημάτων
νεκρή η άμμο και σαν θάλασσα μοιάζει
και την ξεσηκώνει ο άνεμος οργισμένος
για να σκεπάσει ζωντανές αναμνήσεις
που αλλάζει τις εικόνες του χθές…
συναντάς την όαση ενός χαμόγελου.

Πέρα από της νύχτας το σκοτάδι,
που ο άνεμος τρομαγμένος
έκρυψε κάτω από τα σύννεφα
όλα τ’άστρα της ελπίδας…
και ο πόνος μεταμορφώνεται σε δάκρυ,
ακούγεται το κάλεσμα του ονείρου.

Πέρα από της απελπισίας την πυρκαγιά,
που απειλεί να κάψει το δέντρο της ζωής
και τ’ανθισμένα λουλούδια της ψυχής,
απ’ το πέτρινο βράχο της αντοχής
ξεπηδά ο ποταμός των δακρύων
και ο χείμαρρος της νοσταλγίας.

Πέρα από την θάλασσα…
ο ορίζοντας αρχίζει!
Πέρα από την Νύχτα..
γεννιέται η αυγή!
Πέρα απ’το σκοτάδι..
ο ΄Ηλιος ζεί και ανασαίνει!
Μετά από τα χιόνια…
η ΄Ανοιξη προβάλλει!
Πέρα απ’την μοναξιά…
χαμογελά η προσμονή!
κι η νοσταλγία της Αγάπης!

Lunapiena

Advertisements