… έτσι κυλούσε η μνήμη μου βαθειά μες στην ψυχή μου
Κάτω από τα εφήμερα τα γεγονότα
Τα παιδικά και νεανικά μου χρόνια
Τα παραδείσια χρόνια
Τα χρόνια της Εδέμ

Και ήταν ως να συνέβαιναν τα πάντα πάλι τώρα
Διότι όπως κι η αίσθησις και η μνήμη είναι ποτάμι
Είναι μεγάλος ποταμός
Που όλα τα ενώνει, όλα τα δένει στη ροή του
Σε αδιάπτωτη συνέχεια
Σε αδιάπτωτη αλληλουχία
Απ΄ την πηγή στην εκβολή.

Ολόκληρη βλέπουμε προς τα πίσω τη ζωή μας
Σαν όραμα μονοκόμματο να ξετυλίγεται προς την πηγή
Σε μια προσπάθεια απεγνωσμένη
Να ξαναζήσουμε Θεέ μου, απ΄ την αρχή.

Αφήνοντας ελεύθερη τη μνήμη
Σε άλλες στιγμές τη φαντασία
Και σε άλλες σε μια πλήρη επιμειξία
Τις δυο μαζί.

Ανδρέας Εμπειρίκος

Advertisements