Il canto del Cuore
 
                                               

La solitudine si è apparsa
con mille volti
e sguardi profondi
che parlano in silenzio,
labbra che cantano,
urlano, gridano
ma le parole si perdono…
nel grigio vuoto. 

Il vento ha rubato l’eco
e l’ha portata
nel profondo del mare,
spezzata in mille pezzi
di perla,
nascosti nel cuore
di una conchiglia.
La speranza si trasforma
in un raggio di Luna
e penentra l’acqua,
accarezzando le onde,
cerca segreti nascosti nel buio
e riscopra il canto del cuore. 

  
Lunapiena

Της Καρδιάς το Τραγούδι

Η μοναξιά ξεπρόβαλε
με χίλια πρόσωπα,
βλέμματα που διεισδύουν
ηχηρά στη σιωπή,
χείλη που τραγουδούν,
φωνάζουν, ουρλιάζουν…
μα οι λέξεις χάνονται…
στο γκρίζο κενό.

Ο άνεμος άρπαξε την ηχώ
και την έκρυψε
στης θάλασσας τα βάθη,
κομματιασμένη
σε θρύψαλα μαργαριταριού,
κρυμμένα στου κογχυλιού την αγκαλιά.
Η ελπίδα μεταμορφώθηκε
σε αχτίδα φεγγαριού,
χαϊδεύοντας τα κύματα
διαπερνά του νερού την αλμύρα, 
ψάχνοντας για κρυμμένα
μυστικά στο σκοτάδι
και ανακαλύπτει ξανά
της καρδιάς το τραγούδι.


Lunapiena
                      

Advertisements