Mας φτάνει να μιλήσουμε
απλά,
όπως πεινάει κανείς
απλά,
όπως αγαπάει
όπως πεθαίνουμε
απλά.

                      

…κι ο κάθε πόνος μας
είναι μια μυστική,
πικρή επιστροφή
στην άγια ταπεινότητα
των απλών πραγμάτων…

Kαι μέσα στη φωνή μας τρέμαν
όλοι οι αιώνιοι χωρισμοί.

Kαι τότε καταλαβαίνεις
τους πόνους του απείρου
όταν κοιλοπονούσε τον κόσμο.
Kαι τους πόνους της γής
για να γεννήσει ένα στάχυ.
Ή τους πόνους ολόκληρης
της αιωνιότητας,
για να γεννηθεί κάποτε ένα τραγούδι

               
Γιατί δεν είναι άλλος δρόμος,
άλλο χέρι, άλλο όνομα,
άλλη σημαία, άλλη καρδιά,
άλλο άστρο, άλλη δικαιοσύνη
– απ’ τη ζωή."

                                                   
Τάσος Λειβαδίτης

Ci Basta discuttere
con semplicità,
giusto come abbiamo fame
semplicemente,
come amiamo,
come moriremo
semplicemente. 
                 

e ogni nostro dolore
è come un segreto
ed amaro ritorno
nella sacra modestia
delle Cose semplici.

E nella nostra voce tremavano
tutti gli eterni abbandoni.

Ed allora sei in grado di capire
le sofferenze dell’Universo
nel momento della nascita del Mondo.
ed il dolore della Terra
per far partorire il grano.
e le sofferenze dell’eternità
per far nascere una Canzone. 

                
"Perchè NON esiste altra strada,
altra mano, altro nome,
altra pandiera, altro cuore,
altra stella, altra giustizia
-che…. la Vita!"


Tassos Livaditis
Trad. Lunapiena

Advertisements