OLTRE…

Oltre il deserto dei sentimenti
ed il mare di sabbia morta
che si muove dal vento di rabbia
per coprire ricordi e memoria…
e cambia l’immagine del pasato,
si ritrova l’oasi di un sorriso.

Oltre il buio della Notte
dove il vento del terrore
ha nascosto sotto le nuvole
tutte le stelle della speranza…
e il dolore diventa lacrime,
si sente il richiamo del sogno.

Oltre il fuoco della disperazione
che brucia l’albero della Vita
e l’erba fiorita dell’anima…
dalla roccia della resistenza
nasce il fiume delle lacrime
e la cascata di nostalgia.
                                                      
Oltre il mare…
inizia l’orizzonte!
Oltre la Notte…
nasce l’alba!
Oltre il buio…
vive e respira il Sole!
Dopo la neve…
si ritorna in Primavera
Oltre la solitudine…
sorride l’attesa!
la nostalgia dell’Amore!

Lunapiena

Πέρα από….

Πέρα από την έρημο των  αισθημάτων,
την νεκρή άμμο, που σαν θάλασσα μοιάζει,
και την κινεί οργισμένος ο άνεμος
για να σκεπάσει ζωντανές αναμνήσεις
και αλλάζει του χθές… τις εικόνες
ενός χαμόγελου συναντάς την όαση.

Πέρα από της νύχτας το σκοτάδι
που τρομαγμένος ο αέρας
έκρυψε κάτω από τα μαύρα σύννεφα
όλα τ’άστρα της ελπίδας…
και ο πόνος μεταμορφώνεται σε δάκρυ,
ακούς το κάλεσμα του ονείρου.

Πέρα από της απελπισίας την πυρκαγιά,
που απειλεί να κάψει της ζωής το δένδρο
και της ψυχής τ’ανθισμένα λουλούδια,
από τον πέτρινο βράχο της αντοχής,
ξεπηδάει ο ποταμός της ελπίδας
κι ο καταρράκτης της νοσταλγίας.

Πέρα από την θάλασσα…
ο ορίζοντας αρχίζει!
Πέρα από την Νύχτα..
γεννιέται η αυγή!
Πέρα απ’το σκοτάδι..
ο ΄Ηλιος ζεί και ανασαίνει!
Πέρα από το χιόνι…
η ΄Ανοιξη προβάλλει!
Πέρα απ’την μοναξιά…
χαμογελά η προσμονή!
κι η νοσταλγία της Αγάπης!

Lunapiena

Advertisements