Un Solo Minuto di Silenzio

 Stanco il Sole saluta…
regalando il suo ultimo sorriso
all’azzurro del cielo…
dopo un lungo cammino…
Si lascia perdere nel dolce abbraccio
dell’ oscuro silenzio della Notte…
e mille stelle spuntano,
gocce di lacrime nell’ orizzonte.. 

Un solo minuto di silenzio,
per trattenere la scia che lascia
nel mio cuore, la Tua Luce…
Incancellabile e’ l’Amore…
nato nell’alba del mio cuore,
che e’ diventato poeta per Te…
tradotto in mille note,
di un canto infinito nel silenzio…

Candele accese nel buio,
i miei pensieri per Te…
e’ tanto triste il sorriso del faro…
che e’ sempre fedele al mare,
soffio d’Amore in silenzio…
nel chiaro di Luna che piange,
gocce di lacrime sparse…
nell’infinito dell’ Universo…

Lunapiena
24-11-2003

Μια Στιγμούλα Σιωπής 

Κουρασμένος ο ήλιος
χαιρετά χαρίζοντας
το τελευταίο του χαμόγελο
στ’απέραντο γαλάζιο τ’ουρανού..
μετά απ΄το μακρύ περίπατό του.
Αφήνεται να χαθεί 
μες στη γλυκειά αγκαλιά,
στη σκοτεινή σιωπή της νύχτας..
και ξεφυτρώνουν χιλιάδες άστρα,
σταγόνες δάκρυα στον ορίζοντα..

Μια στιγμούλα σιωπής μονάχα,
για να κρατήσω την γραμμή
που άφησε μες στην καρδιά μου,
το δικό σου φως.
Ανεξίτηλη είναι η Αγάπη
που μια αυγή γεννήθηκε
μες στην καρδιά μου
κι έγινε για σένα ποιητής..
ένα ατέρμονο τραγούδι στη σιωπή
μεταφρασμένη σε χίλιες νότες…

Κεριά αναμμένα στο σκοτάδι
οι σκέψεις μου, που σου ανήκουν..
θλιμμένο το χαμόγελο του φάρου
που παραμένει πιστός στη θάλασσα,
σιωπηλό ερωτικό άγγιγμα 
στο φως του φεγγαριού που κλαίει,
σταγόνες δάκρυα σπαρμένα
στο απέραντο του κόσμου…

Lunapiena
24-11-2003