Στη συνέχεια η Διοτίμα θα αναφερθεί στο ΚΑΛΛΟΣ:

"όποιος ακολουθεί την ορθή οδό, είναι σωστό
ν’ αρχίζει μεν από νέος να πλησιάζει
τα ωραία σώματα.
Και αρχικά να ερωτεύεται ένα και μόνο σώμα,
και εδώ να ζητά να γεννήσει σκέψεις ωραίες.
Έπειτα σιγά σιγά ν’ αντιληφθεί, ότι η ωραιότητα,
που ενυπάρχει σε αυτό ή εκείνο το σώμα,
έχει αδελφική συγγένεια
προς την ωραιότητα του άλλου σώματος
και ότι, εφ’ όσον μέλλει να συλλάβει γενικά
την ωραιότητα της εξωτερικής εμφάνισης,
θα ήταν μεγάλη ανοησία να μην την αναγνωρίζει.
σαν μία την καλλονή που υπάρχει σε όλα τα σώματα.
Όταν δε το αντιληφθεί αυτό, θα γίνει εραστής
όλων των ωραίων ανθρώπων και θα μετριάσει
την σφοδρή εκείνη προσήλωση προς ένα πρόσωπο.
Θα την θεωρήσει κατώτερή του και ανάξια λόγου.

Μετά από αυτό θα μάθει να θεωρεί
το κάλλος της ψυχής
άξιο μεγαλύτερης τιμής παρά το σωματικό…
Έτσι θα υποχρεωθεί πάλι ν’ αντικρύσει το κάλλος,
που υπάρχει στις πράξεις και στους θεσμούς,
…Μετά τις πράξεις θα οδηγηθεί προς τις γνώσεις,
ώστε να ιδεί επίσης και το κάλλος των γνώσεων
και να εκτείνει το βλέμμα
προς την πιο πλατειά περιοχή του κάλλους….,
με το βλέμμα γυρισμένο προς το απέραντο πέλαγος
της ωραιότητας και από το θέαμα εκείνου
εμπνευσμένος, να γεννά πλήθος από ωραίους
και υψηλούς λόγους και σκέψεις
μέσα σ’ έναν ανεξάντλητο
πόθο πνευματικότητας, έως ότου,
ενισχυμένος στο στάδιο αυτό και ωριμασμένος,
αντικρύσει την επιστήμη εκείνη,
την μία και μόνη, της μιας ωραιότητας,
που είναι περίπου τέτοιου είδους.

Διότι αυτό ακριβώς είναι η ορθή οδός
προς τα ερωτικά, είτε αυτοβούλως βαδίζεις..
είτε οδηγείσαι από άλλον,
ν’ αρχίζεις από τα ωραία εδώ κάτω
εν όψει εκείνης της ωραιότητας
και ν’ ανεβαίνεις διαρκώς,
μεταχειριζόμενος, βαθμίδες, σα να λέμε……
από το ένα προς τα δύο και από τα δύο προς όλα
τα ωραία σώματα, και από τα σώματα τα ωραία
προς τις ωραίες πράξεις και από τις πράξεις…
προς τις μαθήσεις τις ωραίες, έως ότου
από τις μαθήσεις φθάσεις σε εκείνη τελικά
την μάθηση, η οποία είναι μάθηση εκείνου
του απολύτου κάλλους, όχι άλλου,
και γνωρίσεις αυτό το ίδιο το κάλλος το απόλυτο.

Πλάτων
απόσπασμα από το «Συμπόσιο» ή «Περί έρωτος»