Ci sono minuti che…

Ci sono momenti che l’allegria,
non visita il nostro salotto,
il grigio nasconde l’orizzonte,
e il cuore non vuole cantare…

Ci sono momenti che sembrano,
come una grigia eternita’…
ma, non lasciarti disperare perche’
tutto si gira nel mondo, tutto ritorna…

Pensaci che sono dei fiori che nascono,
e sanno fiorire e vivere a lungo,
senza il calore del sorriso di Sole,
e ancora altri che osano vivere in siccita’…

Guardati  intorno nella natura,
le vere Bellezze di questo mondo,
e poi nel ballo del tuo tempo di Vita
e lasciati prendere da amati ricordi…
                                              
Tante emozioni porta la musa,
ad ogni cuore che respira l’ amore,
per chi vuol vivere il suo presente,
e il suo passato sa rispettare…

Guarda la fiamma che vive in Noi,
contro ogni tempesta feroce,
che scoglie il gelo e porta calore,
nel focolaio del nostro amore…

Lasciati libero per cantare con me,
e tutte le persone che sanno sognare,
ad occhi aperte nel buio del mondo…
Lasciati prendere dal Vento d’Amore.

Non scordarti mai che, l’allegria 
ritorna in Noi dopo un periodo triste,
come l’arcobaleno sorride al cielo,
dopo una grigia giornata di pioggia…

Lunapiena
23-12-2003 
 

Υπάρχουν Στιγμές
                                        
Υπάρχουν στιγμές που η χαρά
δεν μπαίνει στο σαλόνι μας
τα γκρίζα σύννεφα κρύβουν τον ορίζοντα
και η καρδιά δεν θέλει να τραγουδήσει.

Υπάρχουν στιγμές που μοιάζουν
σαν σκοτεινή αιωνιότητα..
μην αφήσεις την θλίψη να σε πάρει
γιατί, όλα αλλάζουνε στον κόσμο..
όλα γυρίζουν… και μεταβάλλονται.

Σκέψου ότι υπάρχουνε λουλούδια ,
που ζούν και ανθίζουν στο σκοτάδι.
δίχως του ήλιου το ζεστό χαμόγελο
κι άλλα ακόμα που καταφέρνουν
κι επιβιώνουν στην έρημο χωρίς νερό.

Κοίτα τριγύρω σου τη φύση
ψάξε για την ομορφιά της ζωής
κι άφησε διάπλατα ανοιχτή την πόρτα
στις πιό γλυκές αναμνήσεις του χθες.

Πόσες συγκινήσεις οι μούσες χαρίζουν
στις καρδιές που ξέρουν ν’αγαπούν
κι επιζητούν το σήμερα να ζουν  
με σεβασμό στο παρελθόν τους…

Νοιώσε την φλόγα που φουντώνει
παρόλες τις άγριες μπόρες της ζωής,
λοίωνει τον πάγο και φέρνει ζεστασιά
μες στης καρδιάς  μας την εστία…

Έλα να τραγουδήσεις μαζί μου,
και μ’όσους ξέρουν να ονειρεύονται,
με ανοιχτά τα μάτια… στο σκοτάδι…
Ασε της Αγάπης ο άνεμος.. να σε πάρει

Και μην ξεχνάς ποτέ πως η χαρά
ξανάρχεται… μετά την θλίψη
σαν ουράνιο τόξο σου χαμογελά
μετά απ’την άγρια καταιγίδα…

Lunapiena 

Advertisements