Yves Montand – A Paris

A Paris

A Paris
Quand un amour fleurit
Ça fait pendant des semaines
Deux cœurs qui se sourient
Tout ça parce qu’ils s’aiment
A Paris

Au printemps
Sur les toits les girouettes
Tournent et font les coquettes
Avec le premier vent
Qui passe indifférent
Nonchalant

Car le vent
Quand il vient à Paris
N’a plus qu’un seul souci
C’est d’aller musarder
Dans tous les beaux quartiers
De Paris

Le soleil
Qui est son vieux copain
Est aussi de la fête
Et comme deux collégiens
Ils s’en vont en goguette
Dans Paris

Et la main dans la main
Ils vont sans se frapper
Regardant en chemin
Si Paris a changé

Y a toujours
Des taxis en maraude
Qui vous chargent en fraude
Avant le stationnement
Où y a encore l’agent
Des taxis

Au café
On voit n’importe qui
Qui boit n’importe quoi
Qui parle avec ses mains
Qu’est là depuis le matin
Au café

Y a la Seine
A n’importe quelle heure
Elle a ses visiteurs
Qui la regardent dans les yeux
Ce sont ses amoureux
A la Seine

Et y a ceux
Ceux qui ont fait leur nid
Près du lit de la Seine
Et qui se lavent à midi
Tous les jours de la semaine
Dans la Seine

Et les autres
Ceux qui en ont assez
Parce qu’ils en ont vu de trop
Et qui veulent oublier
Alors y se jettent à l’eau
Mais la Seine

Elle préfère
Voir les jolis bateaux
Se promener sur elle
Et au fil de son eau
Jouer aux caravelles
Sur la Seine

Les ennuis
Y’en a pas qu’à Paris
Y’en a dans le monde entier
Oui mais dans le monde entier
Y a pas partout Paris
V’là l’ennui

A Paris
Au quatorze juillet
A la lueur des lampions
On danse sans arrêt
Au son de l’accordéon
Dans les rues

Depuis qu’à Paris
On a pris la Bastille
Dans tous les faubourgs
Et à chaque carrefour
Il y a des gars
Et il y a des filles
Qui sur les pavés
Sans arrêt nuit et jour
Font des tours et des tours
A Paris

Paroles / Musique :
Francis Lemarque

                                                                  

Στο Παρίσι

Στο Παρίσι
σαν ανθίζει ένας έρωτας
για μέρες και για μέρες
δυό καρδιές χαμογελούν,
γιατί αγαπιούνται.
Στο Παρίσι

Την άνοιξη
πάνω στις σκεπές
οι ανεμοδείχτες
γυρίζουν τρελλά
και κάνουν τσαλιμάκια
στην πρώτη περαστική,
αδιάφορη, πνοή ανέμου.

Γιατί ο άνεμος
όταν φτάνει στο Παρίσι
ένα μόνο θέλει:
να τριγυρίσει
σ’ όλες τις ωραίες συνοικίες
του Παρισού

Ο ήλιος,
ο παλιός ο φίλος
συμμετέχει στο πανυγύρι.
Κι έτσι παρέα με τον άνεμο
σαν παλιοί συμμαθητές
βόλτες κάνουν χαρούμενα
στο Παρίσι

Χέρι με χέρι
τριγυρνάνε
παρατηρώντας
αν κάτι άλλαξε στους δρόμους
στο Παρίσι

Πάντα υπάρχουνε ταξί
που παράνομα
σε παίρνουν
έξω απ’ την πιάτσα..

Στο καφενείο
βλέπεις κάθε καρυδιάς καρύδι
να πίνει ό,τι του κατέβει,
μιλώντας και κουνώντας τα χέρια
κι είναι εκεί απ’ το πρωί

Κι έπειτα είναι κι ο Σηκουάνας
κάθε ώρα, κάθε στιγμή
κι έχει τους επισκέπτες του
που τον κοιτάζουν στα μάτια:
σαν τα ερωτευμένα ζευγαράκια

Είναι κι αυτοί
πού ‘χουν χτίσει τη φωλιά τους
δίπλα στο ποτάμι
και που πλένονται κάθε μεσημέρι
στον Σηκουάνα

Και οι άλλοι
που βαρέθηκαν,
γιατί πολλά είδαν τα μάτια τους
και που θέλουν να ξεχάσουν,
γι αυτό πηδάνε στο ποτάμι

Μα ο Σηκουάνας
προτιμάει να βλέπει τα καραβάκια
που ταξιδεύουν στο νερό του
παίζοντας.

Προβλήματα
δεν υπάρχουν μόνο στο Παρίσι
μα σ’ολόκληρο τον κόσμο.
Αν και σ’ ολόκληρο τον κόσμο
ένα είναι το Παρίσι
κι’ άλλο δεν υπάρχει.

Στις 14 Ιουλίου στο Παρίσι
χιλιάδες φωτάκια λάμπουν
και όλοι χορεύουν στους δρόμους
στον ήχο του ακκορντεόν..

Στο Παρίσι από τότε
που έπεσε η Βαστίλλη
σ’ όλες τις συνοικίες
σ’ όλα τα σταυροδρόμια
υπάρχουν αγόρια και κορίτσια
που μέρα και νύχτα ξαπλωμένα 
στο χώμα.. κάνουν τρέλλες
στο Παρίσι


 Στίχοι και Μουσική:
Francis Lemarque


 

Advertisements