La prigione di Socrates

Arrivato l’inizio della fine
di un epoca luminosa
il pensiero messo in prigione
la menzogna prende il potere
seminando la confusione…
il terrore e la rabbia.

Era cosi che ha finito
il dialogo per la ricerca
per la verità della vita..
con due sorsi di cicuta
e ha vinto il buio
della demagogia… 

E’ cosi.. che tramonta il sole
e si spegna la luce… nel buio
senza le stelle… senza fari..
ma, rimangono accese
le candelle
Parole che resistano finora…

 Lunapiena

Η Φυλακή της Σκέψης

Κάπως έτσι αρχίζει το τέλος
μιας φωτεινής εποχής.
Η σκέψη φυλακίζεται..
και κυριαρχεί  ξανά το ψέμμα
σπέρνοντας σύγχυση…
φόβο κι οργή.

Κάπως έτσι… τελειώνει
ο διάλογος για την αναζήτηση
της αλήθειας για τη ζωή..
με δυό γουλιές από κώνειο
κι αρχίζει το σκοτάδι
της δημαγωγίας…

Κάπως έτσι… ο ήλιος δύει
και το φως.. η νύχτα σκεπάζει
δίχως αστέρια.. δίχως φάρους
κάποια κεριά μονάχα αναμμένα
Λόγια που ακόμα αντιστέκονται

 Lunapiena

Advertisements