Adriano Celentano: A r c o b a l e n o


                                                      

L’ARCOBALENO

Io son partito poi così d’improvviso
che non ho avuto
il tempo di salutare
istante breve ma ancora
più breve se c’è una luce
che trafigge il tuo cuore
L’arcobaleno è
il mio messaggio d’amore
può darsi un giornoti riesca a toccare
con i colori si può cancellare
il più avvilente e desolante squallore

Son diventato se il tramonto di sera
e parlo come le foglie d’aprile
e vivrò dentro ad ogni voce sincera
e con gli uccelli vivo il canto sottile
e il mio discorso più bello e più denso
esprime con il silenzio il suo senso

Io quante cose non avevo capito
che sono chiare come stelle cadenti
e devo dirti che è
un piacere infinito
portare queste mie valige pesanti

Mi manchi tanto
amico caro davvero
e tante cose son rimaste da dire
ascolta sempre e solo musica vera
e cerca sempre se puoi di capire

Son diventato se il tramonto di sera
e parlo come le foglie d’aprile
e vivrò dentro ad ogni voce sincera
e con gli uccelli vivo il canto sottile
e il mio discorso più bello
e più denso esprime
con il silenzio il suo senso

Mi manchi tanto
amico caro davvero
e tante cose son rimaste da dire
ascolta sempre e solo musica vera
e cerca sempre se puoi di capire
ascolta sempre e solo musica vera
e cerca sempre se puoi di capire
(a sfumare)

Adriano Celentano
Versi: Mogol
e dedicata a Lucio Battisti

                                                               

  ΤΟ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ

 Έφυγα τόσο ξαφνικά
 και δεν βρήκα το χρόνο να χαιρετήσω
 μια στιγμούλα, που γίνεται πιό μικρή
 αν ένα φως την καρδιά σου διαπερνά
 Το ουράνιο τόξο είναι
 το μήνυμα της αγάπης μου
 ίσως κάποια μέρα να μπορέσει
 να 
σ’αγγίξει και με το χρώμα του
 να μπορέσει να σβήσει
 το πιό ταπεινό και ερημικό σκοτάδι.

  Σαν το λυκόφως μοιάζω πιά
  και μιλώ σαν τα φύλλα του Απρίλη
  θα ζώ μέσα σε κάθε ειλικρινή φωνή,
  με τα πουλιά ζει πιά το τραγούδι μου
  και τα πιό όμορφα κι αληθινά μου λόγια
  με τη σιωπή θα φέρνουν την ουσία τους.

 
  Πόσα πράγματα δεν είχα καταλάβει
  που έμοιαζαν σαν άστρα που πέφτουν
  και πρέπει τώρα να σου ομολογήσω
  ότι είναι για μένα
  μια απέραντη ευχαρίστηση
  να κουβαλώ μαζί μου αυτές 
  τις βαρειές μου βαλίτζες.
 
  Μου λείπεις αλήθεια τόσο..
  φίλε αγαπημένε
  κι είχαμε τόσα πολλά να πούμε ακόμα
  άκου πάντα και μόνο,
  την αληθινή μουσική
  και ψάξε πάντα… 
  όσο μπορείς να την καταλάβεις. 

  Σαν το λυκόφως μοιάζω πιά
  και μιλώ σαν τα φύλλα του Απρίλη
  θα ζώ μέσα σε κάθε ειλικρινή φωνή,
  με τα πουλιά ζει πιά το τραγούδι μου
  και τα πιό όμορφα και αληθινά μου λόγια
  με τη σιωπή θα φέρνουν την ουσία τους.

 
  Μου λείπεις αλήθεια τόσο..
  φίλε αγαπημένε
  κι είχαμε τόσα πολλά να πούμε ακόμα
  άκου πάντα και μόνο την αληθινή μουσική
  και ψάξε πάντα… 
  όσο μπορείς να τη καταλάβεις.
  Άκου πάντα και μονο
  την αληθινή μουσική και μη σταματάς..
  όσο μπορείς να την καταλάβεις

  Στίχοι: Mogol
  Τραγουδά: Adriano Celentano
  Trad. Lunapiena