“La notte è diventata
buia a Srinagar.
Anche le stelle hanno abbandonato il cielo.

E non si può più bere acqua,
perché esce rossa del sangue
dei giovani che sono stati uccisi sulle montagne (…)

E anche i tuoni fanno paura, perché ricordano le bombe

Ognuno porta nelle tasche
il proprio indirizzo,
almeno il suo corpo
potrà tornare a casa (…)

Dimentica tutto questo,
ma non dimenticare me”.

Poeti Kashmiri

 
"Σκοτείνιασε στο Srinagar. Ακόμα και τ’αστέρια εγκατέλειψαν τον ουρανό.

Και δεν γίνεται να πιείς
νερό, γιατί είναι κι αυτό
κόκκινο απ’το αίμα
των παιδιών που σκότωσαν
πάνω στα βουνά. (…)

Μας τρομάζουν
και οι βροντές… γιατί
θυμίζουν βόμβες (…)

Καθένας έχει στις τσέπες του τ’όνομα και την διευθυνσή του, θα γυρίσει τουλάχιστον
το σώμα του στο σπίτι. (…) 

Ξέχνατα όλα αυτά…
αλλά μη ξεχάσεις εμένα.

Ποιητές απ’το Κασμίρ

Advertisements