L’Oblio

Parole nate dal desiderio
freccia infalibile di un gioco eterno,
entrate nel mio giardino dell’Anima
è colorato dal rosso d’Amore.
Alba di Primavera nella mia natura 
quel sogno di volo per due,
illusione di una speranza,
regalo divino rimasto nell’anima
essenza di vita contro il dolore…
Non trova sede l’oblio
in un cuore innamorato
nostalgia di Te, dona l’attesa.

                                                     
Lunapiena

 Η Λησμονιά
                                         
Λόγια γεννημένα απ’την επιθυμία
βέλος αλάνθαστο
ενός αιώνιου παιχνιδιού,
ελάτε στο περιβόλι της ψυχής μου
πήρε το χρώμα του
από το ρόδινο της αγάπης.
Ανοιξιάτικη αυγή της νιότης μου
εκείνο το πέταγμα για δύο,
αυταπάτη μιας ελπίδας,
ουσία ζωής ενάντια στον πόνο..
Δεν βρίσκει θέση η λησμονιά
σε μια ερωτευμένη καρδιά,
την προσμονή.. χαρίζει η νοσταλγία.
                                       
Lunapiena
(23-10-1995)

Advertisements