Ο ..ένα δάκρυ για Σένα,
που ήξερες να ΖΗΣ με Ιδέες και Θάρρος
   ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ… Γιώργο Κοίλιαρη…
Ο Νοέμβρης αυτός ήταν σκληρός και ΑΔΙΕΞΟΔΟΣ..
   και σε πήρε μαζί του.. και Σταμάτησε το Χρόνο…
   «Αυτή τη φορά δεν πάω για δουλειά, πάω για την ψυχή μου»
   είπες… Ειρωνεία της τύχης;

   "Η κοινωνία της ευημερίας δεν δίνει φράγκο
   για την άλλη που πεθαίνει από την πείνα», είχες πει
   κι εσύ τα έδωσες ΟΛΑ… συντονίζοντας την μεταφορά 
   ανθρωπιστικής βοήθειας στα απομακρυσμένα ορεινά χωριά
   του Βορειοανατολικού Αφγανιστάν.
   Εκεί… που είχες εντοπίσει πληθυσμούς που ζούσαν
   σε άθλιες συνθήκες (χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη,
   επαρκή ρουχισμό, τροφή και εκπαίδευση),… σ’εκείνους
   που επιμένουν να μιλούν ακόμα μια "γλώσσα" ξεχασμένη
   με αρχαιοελληνικά στοιχεία και τολμούν να δηλ.ωνουν
   υπερήφανα… απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου…
 
    «Για μένα δεν είναι δουλειά, αλλά τρόπος ζωής», έλεγες…
    δεν είπες όμως μέχρι που μπορεί να φτάσει αυτός
ο "τρόπος Ζωής"
    ΑΔΙΕΞΟΔΟΣ ο ΝΟΕΜΒΡΗΣ, καλέ μου..
και ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ το ΧΡΟΝΟ..
    σε πήρε μαζί του… όπως πήρε μαζί του κάποτε
άλλους ηρωικούς και θαρραλέους αγωνιστές..
    και "Κομματιάζεται η ΓΑΛΗΝΗ"… εδώ κάτω…
και γίνεται η γή μας πιό φτωχή.. και μένουν Μνήμες
καντήλια αναμμένα να μας φωτίζουν στο σκοτάδι..

    ΚΑΛΟ Σου ΤΑΞΙΔΙ…. Γιώργο

Lunapiena

Advertisements