seduta… vicino al camino, guardando la danza delle fiamme… penso,
che… fare il bilancio di un anno NON significa rimanere
nell’amarezza delle cose che NON ci sono riuscite…
o le opportunità perdute, ma capire che la Vita regala TUTTO…
il buono e il male.. il bello e il brutto… gioia e lacrime… ma,
siamo ancora in scena, protagonisti, in secondo ruolo 
o comparsi o anche spettatori a volte….
dell’opera della nostra Vita… ma,
l’interessante è sempre se cerchiamo di essere
VIVI e SVEGLI in scena….
ed è molto brutto essere solo dei passivi spettatori,
senza nessuna partecipazione….
il bilancio secondo me, serve per aiutarci
di essere ATTIVI in scena… da chiunque ruolo
ci permette la Vita.

..καθισμένη κοντά στο τζάκι.. απολαμβάνοντας το χορό
που ασταμάτητα συνεχίζουν οι φλόγες της φωτιάς.. σκέφτομαι..
το να κάνει κανείς τον απολογισμό της χρονιάς που πέρασε..
δεν σημαίνει απαραίτητα να μείνει με τον στεναγμό,
τον απόηχο της θλίψης.. και την πικρή γεύση 
απ’ολα εκείνα που μάτωσαν και πόνεσαν την ψυχή του
ή για κείνα που δεν έγιναν όπως,θα ‘θελε να έχουν γίνει
ή να φύγει ακόμα ένα δάκρυ για τις χαμένες ευκαιρίες,
ούτε να γεμίσει απογοήτευση και πόνο για όλα εκείνα
τα κακά… που γύρω του συμβαίνουν… του ανθρώπου τα δεινά.
αλλά…. ίσως είναι μια μοναδική ευκαιρία… να καταλάβουμε βαθειά
οτι μες στη Ζωή.. υπάρχουν ΟΛΑ… το ΚΑΛΟ και το ΚΑΚΟ,
η ΟΜΟΡΦΙΑ και η ΑΣΧΗΜΙΑ… το ΓΕΛΙΟ και το ΔΑΚΡΥ..
η Αποτυχία και η Ικανοποίηση… ο ΠΟΝΟΣ και η ΧΑΡΑ…
και πως είμαστε ακόμα στη ΣΚΗΝΗ.. με το πρώτο ή το δεύτερο ρόλο
ή άλλοτε κομπάρσοι… κι άλλοτε πάλι θεατές…
όλοι μας λαμβάνουμε μέρος.. στην όπερα της ζωής.
και ίσως να’ναι το πιό σημαντικό.. αν επιλέγουμε να είμαστε
ΞΥΠΝΟΙ και ΔΥΝΑΜΙΚΟΙ στη ΣΚΗΝΗ…
και να μην αφήνουμε να μένουμε.. παθητικοί θεατές
χωρίς καμιά συμμετοχή..
σ’αυτό.. νομίζω.. πως βοηθάει ο ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ του ΧΘΕΣ
Nα επιλέγουμε συνειδητά να είμαστε Ενεργητικοί στη ΣΚΗΝΗ..
σ’όποιο ρόλο.. μας επιτρέπει η ΖΩΗ.

μια ζεστή αγκαλιά… σε ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ..