Archive for Ιανουαρίου 2009

ΑΦΙΕΡΩΜΑ στον Κ. ΚΑΒΑΦΗ

      

Ο Χ. Πολιτόπουλος απαγγέλει Καβάφη..

   

Η Ε. Λαμπέτη διαβάζει ΚΑΒΑΦΗ
   
Ο Δ.Χορν απαγγέλει ΚΑΒΑΦΗ
                                                                             
«Ταξιδεύοντας με τον Καβάφη» τιτλοφορείται το αφιέρωμα του του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού, στην Αλεξάνδρεια, από 29-1 έως 28-2, στο σπίτι – Μουσείο του Κωνσταντίνου Καβάφη.
με παράλληλη Εκθεση 16 σχεδίων και χαρακτικών πορτρέτων του ποιητή, φιλοτεχνημένα από την γλύπτρια Ασπασία Παπαδοπεράκη. Πίνακες του Ανδρέα Κάραγιαν και σχέδια διαφόρων καλλιτεχνών. Εκθεση βιβλίων με μεταφράσεις ποιημάτων του Καβάφη σε 25 γλώσσες. Κατάλογο των μεταφρασμένων ποιημάτων του Καβάφη. Προβολή του ντοκιμαντέρ «C.P. Cavafy» της σειράς «Modern Greeks». Βραδιά με συμμετοχή Αιγύπτιων ποιητών. Θα διαβαστούν ποιήματα του Καβάφη (στα ελληνικά και αραβικά) και τέσσερα καβαφογενή ποιήματα Αιγύπτιων ποιητών (στα αραβικά και ελληνικά) και θα τελειώσει με μουσική εκδήλωση.
    

                                                                                                    

                                                                                                             

Advertisements

Ολυνυχτία του Ν. Βρεττάκου

 

  

Νικηφόρος Βρεττάκος – Πικραμένος Αναχωρητής


 Ολυνυχτία

Δε με κατάλαβες,
όλη τη νύχτα ήμουνα πλάϊ σου,
προσπαθούσα να κλείσω τα παράθυρα,
πάλευα – όλη τη νύχτα.
Ο αγέρας επέμενε.
Άπλωσα τότε τις παλάμες μου πάνω σου
σαν δυο φύλλα ουρανού και σε σκέπασα.
Έπειτα βγήκα στον εξώστη και κοίταζα
δίχως χέρια τον κόσμο.

*****

Ο ΧΡΥΣΟΣ ΥΠΝΟΣ
                                   
Θέλω να κοιμηθώ,
αλλά εσύ δε μ’αφήνεις.
Έχεις ρίξει το χέρι σου
στο μάγουλό μου
και τρέχει στο μαξιλάρι μου φως.
Διακλαδίζεται, ρέει στο στήθος μου,
φτάνει στα πόδια.
Όλοι οι στίχοι μούσκεψαν μέσα μου.
Πες μου, τι θάλεγε η μητέρα μου.
αν μ’ έβλεπεν έτσι, μ’αυτό το χρυσό
στεφάνι στο μέτωπο;    

*****

ΤΟ ΦΙΛΙΚΟ ΣΗΜΑΔΙ

Με πήρε ο ύπνος βαθύς,
που με κράτησε όλη τη νύχτα.
Στις φούχτες μου λίμναζε το φεγγάρι.
Αγρίμια όλη νύχτα
γυρόφερναν τον ύπνο μου.
Πλησίαζαν, με κοίταζαν
κι αμέσως χωρίς να μ’αγγίξουν,
πατώντας στα νύχια, ξανάφευγαν.

Είχα αφημένο το κρίνο που μούδωσες
πάνω στο στήθος μου.
     

Βρεττάκος Νικηφόρος

(1912-1991)

 Veglia
                                    
Non mi avevi capito,
tutta la notte ero accando a te,
ho cercato di chiudere le finestre
lottavo – tutta la notte.
Il Vento insisteva.
Ho disteso le mie mani su di te,
come due foglie del cielo
e ti ho coperta.
Alla fine sono uscito sul balcone
e ho guardato il mondo senza mani.

*****

Il Sonno dorato

Vorrei dormire, ma tu non mi lasci.
Hai posato la tua mano sul mio viso
e scorre luce sul mio cuscino.
Si espande, fluisce sul mio petto
ed arriva sui miei piedi.
Son bagnati di sangue i miei versi.
Dimmi, cosa pensasse mia madre,
se mi vedeva cosi, con questa
dorata corona sulla mia fronte?

******

Il Segnale Amico

Un sonno profondo è arrivato
che mi ha tenuto tutta la notte.
Tra le mie mani si stagnava la luna.
Animali selvaggi tutta la notte
girovagavano nel mio sogno.
Si avvicivano, mi guardavano
e senza nemmeno toccarmi,
in punta dei piedi, andavano via.

Era rimasto sul mio petto
il bianco giglio che mi hai donato.

 Nikiforos  Vrettakos
trad. Lunapiena

                                   

Ο Νικηφόρος Βρεττάκος είναι «Ποιητής της ελεύθερης φαντασίας,
αφήνεται σε λυρικές ονειροπολήσεις, άλλοτε στους κανόνες της μετρικής και, συχνότερα, σε ρυθμική διαδοχή στίχων. Ιδιοσυγκρασία ευαίσθητη,
φύση συναισθηματική και γνησίως λυρική, τυλίγει τα γραπτά του
με μια διάχυση τρυφερότητας, δίνοντάς τους το άπλωμα,
το γύρισμα και την ελαστικότητα της φαντασίας του».
Μιχαήλ Περάνθης

Ηχώ και Νάρκισσος: Ε. Λαμπέτη και Δ. Χόρν

Ε. Λαμπέτη και Δ. Χόρν: Ηχώ και Νάρκισσος
του Νότη Περγιάλη

  
Μέρος Πρώτο

  
Μέρος Δεύτερο

  
Μέρος Τρίτο

  

Μια Υπέροχη Μοναδική Ραδιοφωνική Προσφορά…. από την συλλογή της καταπληκτικής Kirkh70 για σας με την ευκαιρία της Έκθεσης:
"ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ
"
στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης για τα 10 χρόνια από τον θάνατο του αξέχαστου ηθοποιού…

..

ΑΦΙΕΡΩΜΑ στον ΝΙΚΟ ΓΚΑΤΣΟ

   

Μ. Χατζιδάκις για τον Νίκο Γκάτσο

   

Νίκος Γκάτσος-Μάνος Χατζιδάκις
Μαρία Δημητριάδη: "Μια φορά κι ένα καιρό.."

   

Γράμμα στον Νίκο Γκάτσο

   
Νίκος Γκάτσος-Σταύρος Ξαρχάκος
Τροβαδούροι Ιωαννίνων: "Ασπρη Μέρα"

Εγκαινιάστηκε χθες η Αίθουσα Νίκου Γκάτσου στο χώρο της «Τεχνόπολης» του Δήμου Αθηναίων, προς τιμήν του Ελληνα Ποιητή,
από τον Δήμαρχο Αθηναίων Ν. Κακλαμάνη, με την παρουσία της Ν. Μούσχουρη. Απαγγελίες Ποιημάτων του Ποιητή και Συναυλία με Τραγούδια σε Στίχους του, συμπλήρωσαν την Βραδιά…

ΟΝΕΙΡΟ…


   
Όνειρο ήτανε…

Ο ΟΝΕΙΡΟΣ ήταν για τους αρχαίους Έλληνες  αγγελιοφόρος του Δία, που τον έστελνε στον ύπνο των ανθρώπων για να τους γνωρίσει το μέλλον και να τους δώσει διάφορες συμβουλές. Κατά τον Ησίοδο ήταν γιος της Νύχτας και αδερφός του Ύπνου και του Θανάτου, ενω ο Όμηρος τον θέλει δαίμονα του Άδη.


**********
ΟΝΕΙΡΑ είναι τα παιχνίδια του νου
  με κείνες τις ανείπωτες κρυμμένες επιθυμίες..
  που ντύνονται το φως του φεγγαριού
  και αρμενίζουν στο σκοτάδι…
  Και συ θεατής και ηθοποιός σε χίλιους ρόλους
  στο άναρχο σύμπαν των αισθήσεων
  που κι ο χρόνος νικιέται και κρύβεται..
*********
Είναι καταπληκτικός σκηνοθέτης ο ανθρώπινος Νους.. Φαντασία, σκέψη, μνήμη, επιθυμίες, συγκινήσεις και συναισθήματα… συνεργάζονται για να κάνουν μια σειρά από χρωματιστές εικόνες που δεν υπακούουν τις εντολές του χρόνου… είναι άναρχες, το χθές και το σήμερα μπερδεύεται.. και συνδέονται με ιδιαίτερο τρόπο που ακολουθεί κυρίως τις επιθυμίες ή τους φόβους μας… με σκηνογράφο την φαντασία.
*********
Καταπληκτική λειτουργία του Νου!
που μοιάζει με την Τέχνη.. 
ένας Καλλιτέχνης ο άνθρωπος…
που στο σκοτάδι δημιουργεί
τα πιό όμορφα έργα του…
Μοιάζει σαν μιά ζωή.. μες στη Ζωή μας.
                                                           Lunapiena
 
Οδός Ονείρων…

Η ΦΙΛΙΑ

 

"Φίλος είναι εκείνος που πλάι του νοιώθω
τόσο ειλικρινά, που μπορώ να σκέφτομαι δυνατά"

Un amico è una persona con cui posso essere sincero,
in sua presenza posso pensare ad alta voce»
Ralph Waldo Emerson


Penso che nessun’altra cosa ci conforti tanto,
quanto il ricordo di un amico,
la gioia della sua confidenza
o l’immenso sollievo di esserti tu confidato a lui
con assoluta tranquillità:
appunto perchè amico.
Conforta il desiderio di rivederlo se lontano,
di evocarlo per sentirlo vicino,
quasi per udire la sua voce
e continuare colloqui mai finiti.
***
Σκέφτομαι ότι δεν υπάρχει τίποτε άλλο 
να μας γαληνεύει τόσο, όσο η σκέψη ενός φίλου,
η χαρά μας όταν μας εμπιστεύεται,
και η μεγάλη ανακούφιση όταν του εμπιστευόμαστε
με την απόλυτη ηρεμία, ακριβώς γιατί είναι φίλος.
Δυναμώνει η επιθυμία να τον δούμε
όταν είναι μακρυά, 
επιζητούμε να τον νοιώσουμε κοντά 

μόνο για ν’ακούσουμε την φωνή του,
και να συνεχίσουε τις ατέλειωτες συζητήσεις μας.

David Maria Turoldo
 
 

Εμείς και η ΓΗ…

Noi e la Terra dovremmo essere
compagni
con uguali diritti.
Quello che noi rendiamo
alla Terra
può essere
una cosa cosi’ semplice
e allo stesso tempo
cosi’ difficile
come il rispetto.

Jimmie Begay
Indiano Navajo
 

               

Questo Noi Sappiamo:
La Terra 
NON appartiene
all’uomo
è l’uomo che appartiene
alla Terra.
Tutte le cose
sono state collegate
come il sangue
che unisce una famiglia.
                                              
Non è stato l’uomo
a tessere la tela della Vita,
egli è soltando un filo.
Qualunque cosa egli faccia
alla tela, lo fa a Se Stesso.

Sealth 


Εμείς και η Γη…
πρέπει να είμαστε σύντροφοι
με ίσα δικαιώματα
Αυτό που θα πρέπει
να προσφέρουμε στη Γη
είναι κάτι τόσο απλό
και την ίδια στιγμή
τόσο δύσκολο,
σαν το Σεβασμό.

Jimmie Begay
Ινδιάνος Navajo
Trad. Lunapiena

    
      

Εμείς ξέρουμε μόνο Αυτό:
Η Γη δεν ανήκει
στον άνθρωπο
ο άνθρωπος όμως..
ανήκει στη Γη.
Όλα τα πράγματα
συνδέονται με το ίδιο τρόπο, που το αίμα ενώνει
μια οικογένεια

Δεν είναι ο άνθρωπος
εκείνος που ύφανε
τον ιστό της Ζωής,
είναι μόνο μια κλωστή του.
Οποιοδήποτε κακό
προξενεί στον ιστό..
το προξενεί.. και…
στον ίδιο του τον εαυτό.

Sealth
Trad. Lunapiena