Archive for Ιανουαρίου 2009

ΙΔΩΜΕΝ…

Νέος άνεμος.. στην Διπλωματία των ΗΠΑ

O Μπαράκ Ομπάμα υπογράφει το διάταγμα για το κλείσιμο της φυλακής στο Γκουαντάναμο
(από ΤΑ ΝΕΑ_online)

 Η Πρώτη Υπογραφή του Ομπάμα:
υπέγραψε το διάταγμα που προβλέπει
το κλείσιμο, μέσα σε ένα χρόνο, της στρατιωτικής φυλακής στην αμερικανική βάση του Γκουαντάναμο στην Κούβα.

Οι ύποπτοι στη φυλακή στο Γκουαντάναμο κρατούνται χρόνια χωρίς να τους απαγγελθούν κατηγορίες και, σύμφωνα με οργανώσεις προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, υποβάλλονται σε ανακριτικές μεθόδους που ισοδυναμούν με βασανιστήρια.. και έχει προκαλέσει την έντονη αγανάκτηση πολλών χωρών…
 
Παράλληλα, ο αμερικανός Πρόεδρος διέταξε το κλείσιμο– το συντομότερο δυνατό- των κέντρων κράτησης που διατηρεί η CIA στο εξωτερικό για τους υπόπτους για τρομοκρατία… θα συνεχίσουμε τον αγώνα κατά της βίας και της τρομοκρατίας αποτελεσματικά "με τρόπο που θα είναι σύμφωνος με τις αξίες και τις ιδανικά μας"
τόνισε…

ΙΔΩΜΕΝ…

   
    Ανθρώπινα Δικαιώματα-επέτειος 60 χρόνων


 
Advertisements

Σε ΑΝΑΜΟΝΗ της ΕΛΠΙΔΑΣ….

     

DON’T FORGET, OBAMA (BUT I’M  AFRAID…)

Σημαντικές οι Δεσμεύσεις του Νέου Αμερικανού Προέδρου, Μπαράκ Ομπάμα, στην πρώτη του Ομιλία μετά την Ορκωμοσία.
"Τα Λόγια του σηματοδοτούν ένα νέο δρόμο" 
και η Ρητορική του ικανότητα είναι καταπληκτική
"επιλέξατε την Ελπίδα ενάντια στο φόβο" είπε..

 Αναμένονται τώρα… οι Πολιτικές του Κινήσεις.

Το αρχικό ενδιαφέρον επικεντρώνεται
στις ισορροπίες, που θα παιχτούν ανάμεσα στον Λευκό Οίκο, στο Κογκρέσσο και τη Γερουσία.

Σε ΑΝΑΜΟΝΗ… της υποσχόμενης Ελπίδας,
ας Ευχηθούμε.. μια Καλή, Δημιουργική και Δημοκρατική πορεία… ώστε "να εργαστεί " ενεργά για την Ειρήνη και την  υποσχόμενη "Συνεργασία μεταξύ των Χωρών, με αμοιβαίο Σεβασμό"  Οψόμεθα..

…δεν είναι μακρυά το ΦΩΣ απ’το σκοτάδι,
φτάνει να ξημερώσει και ν’ανοίξουν τα Μάτια..

ΕΛΠΙΔΑ… SPERANZA… HOPE…

 

  

ΟΛΟΥ του ΚΟΣΜΟΥ η ΕΛΠΙΔΑ..

  

Juan Diego Florez "La speranza piu soave"

  

Hope – What Am I To Say, Lyrics by sharas…

Ας Κρατήσουμε την ΕΛΠΙΔΑ
για  την  ΕΙΡΗΝΗ στο Κόσμο..

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΝΥΧΤΑ

ΚΑΛΗΜΕΡΑ σε ΟΛΟΥΣ

ΟΜΟΡΦΟ το ΠΟΤΑΜΙ της Ζωής
που ήρεμα κυλάει..

Καλή Σας Μέρα

                                                                               

 

 

                                                                                                                           

                                                                    

Η ΕΚΕΧΕΙΡΙΑ…. μπορεί να ΕΜΠΝΕΥΣΕΙ την ΕΙΡΗΝΗ

ΕΚΕΧΕΙΡΙΑ σημαίνει ΑΝΑΚΩΧΗ, ΔΙΑΚΟΠΗ και ΑΝΑΣΤΟΛΗ των ΠΟΛΕΜΙΚΩΝ ΕΧΘΡΟΠΡΑΞΙΩΝ,
για ένα καθορισμένο χρονικό διάστημα.

Στην Αρχαία Ελλάδα, ήταν ένας ιερός θεσμός, που άρχιζε με την αναγγελία των Ολυμπιακών Αγώνων, προσθέτοντάς του κύρος και φήμη…
Αρχικά διαρκούσε ΕΝΑ μήνα και ονομαζόταν "ΙΕΡΟΜΗΝΙΑ", αργότερα ή διάρκειά του ήταν ΤΡΕΙΣ ή και ΔΕΚΑ μήνες.
 
Στο διάστημα αυτό: 

Σταματούσε κάθε είδους εχθροπραξίας και επιτρεπόταν ΕΛΕΥΘΕΡΑ η προσπέλαση στη χώρα της Ηλείας, που κηρυσσόταν ουδέτερη και απαραβίαστη αλλά και σ’όλες τις χώρες που βρισκόταν πριν σε πόλεμο.

Απαγορευόταν αυστηρά η είσοδος στην Ηλεία σε οποιονδήποτε οπλισμένο ή σε ομάδα στρατού.

Απαγορευόταν η εκτέλεση οποιασδήποτε θανατικής ποινής.

-Ολοι μπορούσαν να ταξιδέψουν άφοβα για να δουν τους αγώνες και να επιστρέψουν στην πατρίδα τους με ασφάλεια.

Ο θεσμός της ΕΚΕΧΕΙΡΙΑΣ, είναι το μοναδικό παράδειγμα στον κόσμο, όπου διαφορετικές πόλεις-κράτη τείνουν προς τη συμφιλίωση τους, σταματώντας τις εμπόλεμες συρράξεις χάρη στην τέλεση των αθλητικών αγώνων.

Η ΕΚΕΧΕΙΡΙΑ δεν επιβάλει την ΕΙΡΗΝΗ..
αλλά μπορεί να την στηρίξει και να την εμπνεύσει
ΑΣ ΤΟ ΕΥΧΗΘΟΥΜΕ…

Γ. ΣΕΦΕΡΗΣ: «ΕΛΕΝΗ»

                                                                                                                                                                     

ΕΛΕΝΗ
               
 

“Τ’ αηδόνια δε σ’ αφήνουνε
να κοιμηθείς στις Πλάτρες”.

Αηδόνι ντροπαλό,
μες στον ανασασμό των φύλλων,
σύ που δωρίζεις τη μουσική
δροσιά του δάσους,
στα χωρισμένα σώματα
και στις ψυχές
αυτών που ξέρουν,
πως δε θα γυρίσουν.

Τυφλή φωνή, που ψηλαφείς
μέσα στη νυχτωμένη μνήμη
βήματα και χειρονομίες
δε θα τολμούσα να πω φιλήματα
και το πικρό τρικύμισμα
της ξαγριεμένης σκλάβας.

“Τ’ αηδόνια δε σ’ αφήνουνε
να κοιμηθείς στις Πλάτρες”.

Ποιες είναι οι Πλάτρες;
Ποιος το γνωρίζει τούτο το νησί;
Έζησα τη ζωή μου ακούγοντας
ονόματα πρωτάκουστα:
καινούργιους τόπους,
καινούργιες τρέλες
των ανθρώπων ή των θεών.
Η μοίρα μου που κυματίζει
ανάμεσα στο στερνό σπαθί
ενός Αίαντα
και μιαν άλλη Σαλαμίνα
μ’ έφερε εδώ σ’ αυτό το γυρογιάλι
Το φεγγάρι βγήκε
απ’ το πέλαγο σαν Αφροδίτη.
σκέπασε τ’ άστρα του Τοξότη,
τώρα πάει να‘βρει
την καρδιά του Σκορπιού..
κι όλα τ’ αλλάζει.
Πού είναι η αλήθεια;
Ήμουν κι εγώ στον πόλεμο
τοξότης
το ριζικό μου,
ενός ανθρώπου που ξαστόχησε. Αηδόνι ποιητάρη,
σαν και μια τέτοια νύχτα
στ’ ακροθαλάσσι του Πρωτέα
σ’ άκουσαν
οι σκλάβες Σπαρτιάτισσες
κι έσυραν το θρήνο,
κι ανάμεσά τους
-ποιος θα το ‘λεγε-
η Ελένη!
Αυτή που κυνηγούσαμε
χρόνια στο Σκάμαντρο.
Ήταν εκεί, στα χείλια της ερήμου,
την άγγιξα, μου μίλησε:
“Δεν είν’ αλήθεια,
δεν είν’ αλήθεια”
φώναζε.
“Δεν μπήκα
στο γαλαζόπλωρο καράβι.
Ποτέ δεν πάτησα
την αντρειωμένη Τροία”.
Με το βαθύ στηθόδεσμο,
τον ήλιο στα μαλλιά,
κι αυτό το ανάστημα,
ίσκιοι και χαμόγελα παντού..
στους ώμους, στους μηρούς,
στα γόνατα
ζωντανό δέρμα..
και τα μάτια με τα μεγάλα βλέφαρα,
ήταν εκεί, στην όχθη ενός Δέλτα.
Και στην Τροία;
Τίποτε στην Τροία – ένα είδωλο.
Έτσι το θέλαν οι θεοί.

Κι ο Πάρης, μ’ έναν ίσκιο
πλάγιαζε
σα να ήταν πλάσμα ατόφιο
κι εμείς σφαζόμασταν,
για την Ελένη δέκα χρόνια .
Μεγάλος πόνος είχε πέσει
στην Ελλάδα.
Τόσα κορμιά ριγμένα
στα σαγόνια της θάλασσας
στα σαγόνια της γης
τόσες ψυχές δοσμένες
στις μυλόπετρες,
σαν το σιτάρι.
Κι οι ποταμοί φουσκώναν
μες στη λάσπη το αίμα
για ένα λινό κυμάτισμα
για μια νεφέλη,
μιας πεταλούδας τίναγμα,
το πούπουλο ενός κύκνου,
για ένα πουκάμισο αδειανό,
για μιαν Ελένη.

Κι ο αδερφός μου;
Αηδόνι, αηδόνι, αηδόνι,
τ’είναι θεός; τι μη θεός;
και τι τ’ ανάμεσό τους;

“Τ’ αηδόνια δε σ’ αφήνουνε
να κοιμηθείς στις Πλάτρες”.

Δακρυσμένο πουλί,
στην Κύπρο τη θαλασσοφίλητη
που έταξαν για να μου θυμίζει
την πατρίδα,
άραξα μοναχός
μ’ αυτό το παραμύθι,
αν είναι αλήθεια..
πως αυτό είναι παραμύθι,
αν είναι αλήθεια πως
οι άνθρωποι
δε θα ξαναπιάσουν τον παλιό δόλο των θεών
αν είναι αλήθεια
πως κάποιος άλλος Τεύκρος,
ύστερα από χρόνια,
ή κάποιος Αίαντας
ή Πρίαμος ή Εκάβη
ή κάποιος άγνωστος
, ανώνυμος που ωστόσο
είδε ένα Σκάμαντρο
να ξεχειλάει κουφάρια,
δεν το ‘χει μες στη μοίρα του
ν’ ακούσει
μαντατοφόρους
που έρχουνται να πούνε,
πως τόσος πόνος, τόση ζωή πήγαν στην άβυσσο
για ένα πουκάμισο αδειανό,
για μιαν Ελένη
 
 Γιώργος Σεφέρης

 

ELENA
                 
      
«A Platres non ti fanno
dormire gli usignoli»

Usignolo pudico, tu doni, nel respiro delle foglie,
la musica rugiada della selva
ai separati corpi, all’anima
di chi sa bene che non tornerà.

Cieca voce, che tenti,
nella memoria dove annota,
passi e gesti –
non oso dire baci –
e l’amaro tumulto
della schiava esacerbata.

«A Platres non ti fanno
dormire gli usignoli»

Platres! Cos’è?
Quest’isola chi la conosce?
Ho vissuto una vita
udendo nomi inauditi:
luoghi nuovi,
follie nuove degli uomini
o degli dei.

La mia sorte che fluttua
fra la suprema spada
d’un Aiace
e un’altra Salamina
m’ha trascinato
in questo litorale.

La luna è uscita
come Afrodite dal mare:
ha sbiadito le stelle
del Sagittario,
mira al cuore dello Scorpione e già tramuta tutto .

Dov’è la verità?
Ero anch’io “sagittario”
alla guerra:
il mio destino,quello
d’un uomo che fallì bersagli.

Usignolo poetico,
era così la notte,
sulle rive di Proteo:
t’udirono le schiave spartane,
e trassero lamento:
fra loro – chi l’avrebbe detto? – Elena!

Quella cui lunga caccia demmo sullo Scafandro.
Era sugli orli del deserto.
La toccai, mi parlò:
«Non è vero» gridava
«non è vero.
Non andai sulla nave azzurroprora.
Piede non posi mai
sulla gagliarda Troia».

Altocinta, col sole nei capelli,
e quel suo portamento,
ombre e sorrisi ovunque
sugli omeri sui fianchi
sui ginocchi,
pelle viva, e quegli occhi
con le palpebre immense,
era là, sulla proda
d’un Delta.

E a Troia? Nulla,
nulla a Troia – un fantasma.
Volontà degli dei.

E Paride giacque
con un’ombra
quasi che fosse cosa salda;
e noi ci sgozzammo
per Elena, dieci anni.

Sulla Grecia piombò
grave travaglio.
Tanti corpi gittati
Nelle fauci del mare,
nelle fauci della terra,
e le anime consegnate
alla mole, come grano.

I fiumi si gonfiavano,
tra la melma, di sangue
per un fluttuare di lino,
una nuvola,
per uno scarto di farfalla, una piuma di cigno,
per una spoglia vuota,
per un’Elena.

E mio fratello?
Usignolo usignolo usignolo,
che cos’è dio? Cosa non dio? Che cosa tra l’uno e l’altro?

«A Platres non ti fanno
dormire gli usignoli»

Flebile uccello,
a Cipro baciata dal mare
che m’evoca – è la mia sorte
– la patria
sono approdato solo,
con questa bella favola,
se è vero
che l’uomo più non trovera’
l’inganno antico degli dei;
se è vero
che a gran distanza d’anni,
un altro Teucro
un altro Aiace, o un Priamo
o un’Ecuba o un anonimo
ignoto, che abbia visto
tuttavia traboccare di corpi uno Scafandro,
non abbia questa sorte
nel suo fato:
di sentire arrivare messaggeri
con la nuova che tanto travaglio, tante vite
sono finiti nel baratro
per una spoglia vuota,
per un’Elena.

Giorgio Seferis
Trad. F. M. Pontani

Η Παγκόσμια ΕΙΡΗΝΗ…..

 

Και το αίμα συνεχίζει να χύνεται ασταμάτητα…

Σε χρονικό διάστημα άνω των 3.500 ετών,
από την εποχή του Μωυσή μέχρι σήμερα, οι άνθρωποι των ονομαζόμενων πολιτισμένων κρατών πέρασαν, μόνο 375 χρόνια Ειρηνικά, όπως υπολογίζεται…

divider
 "…ο πόλεμος είναι συμπόσιο γυπών
κι αφανισμός ανθρώπινων υπάρξεων…"
Λόρδος Βύρων Μπάϋρον
***
O πόλεμος είναι εκδήλωση προγενέστερη
των κοινωνικών συμβάσεων και γι’ αυτό άλλωστε αποτελεί οπισθοδρομική τάση
Η συγκρότηση μίας ισχυρής πολιτείας αποσκοπεί στην αναίρεση του πολέμου,
ο οποίος είναι φθορέας των πολιτειών.
Hobbes
divider
παρόλα αυτά…
Έχει υπολογισθεί από το "Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνών για την Ειρήνη", που εδρεύει στη Στοκχόλμη και χρηματοδοτείται από τη Σουηδική κυβέρνηση, ότι το 1982  κάθε λεπτό κατά μέσον όρον ξοδευόντουσαν 1.400.000 δολάρια
για στρατιωτικές δαπάνες
.
divider
Στρατηγέ,
τ
ο τανκ σου είναι δυνατό μηχάνημα
θερίζει δάση ολόκληρα,
κι εκατοντάδες άντρες αφανίζει
Μόνο που έχει ένα ελάττωμα:
Χρειάζεται οδηγό.

Στρατηγέ,
το βομβαρδιστικό σου είναι πολυδύναμο
Πετάει πιο γρήγορα απ΄ τον άνεμο,
κι απ΄ τον ελέφαντα σηκώνει
βάρος πιο πολύ.
Μόνο που έχει ένα ελάττωμα:
Χρειάζεται πιλότο.

Στρατηγέ,
ο άνθρωπος είναι χρήσιμος πολύ.
Ξέρει να πετάει, ξέρει και να σκοτώνει.
Μόνο που έχει ένα ελάττωμα:
Ξέρει  και να σκέφτεται.
B. Brecht
divider
 
Η Παγκόσμια ΕΙΡΗΝΗ δεν απαιτεί ο κάθε άνθρωπος ν΄ αγαπά τον πλησίον του: απαιτεί μόνο
ο κάθε άνθρωπος να ζει με τον πλησίον του
σ΄ ένα καθεστώς αμοιβαίας ανοχής
και να φροντίζει να λύνει τις διαφορές του
μ΄ ένα τρόπο ΔΙΚΑΙΟ και ΕΙΡΗΝΙΚΟ.

John Fitzerald Kennedy,
"Πολιτική Διαθήκη"
****
και…. οι νέοι θα πρέπει να διδάσκονται
τη συνεργασία και να σκέφτονται
τα συμφέροντα ολόκληρης της ανθρωπότητας.
 
 Bertrand Russel