Non e’ il destino che…

No, non e’ il destino che…
a volte sorride nel nostro cammino,
portando regali ed occasioni…
illuminando la nostra strada
e fa sembrare tutto piu’ bello!

No, non e’ il destino che…
a volte si sfoga la sua rabbia,
come una tempesta inaspettata..,
Pioggia di lacrime, fulmini di terrore,
sul cuore innamorato che dispera.

Siamo da sempre liberi per sciegliere,
come Ercole.. la nostra futura strada,
ma, il cuore si lascia trascinare
sulle strade di un paradiso terrestre,
seguendo l’ odore del desiderio.

Non sono tutti capaci ad amare;
ci vuole quella forza dell’anima,
per oltrepassare i limiti dell’esistenza
e vincere il mostro dell’egoismo,
l’affammato Minotauro dell’Essere.

No, non e’ il destino che…
ha la forsa di unire e di dividere,
due cuori solitari in cerca della gioia.
Nessuna legge ignota, sarà capace
d’ostacolare le unione delle Anime.

Ogni incontro… un’ occasione,
ognuno puo’ prendere o lasciare,
ognuno puo’ vivere o giocare,
la sua parte di Verità.
ognuno è libero di scegliere…

E’ ricco chi potrà vivere in Amore,
il "dare" diventa… un suo bisogno
riempie l’anima e riscalda il cuore…
ma.., attende il ricambio,
il cavalo alato, per volare felice,
nell’infinito azzurro del cielo.

Lunapiena (2003)

Δεν είναι της Μοίρας έργο

ΟΧΙ… Δεν είναι η μοίρα…
που στο δρόμο μας χαμογελά
χαρίζοντας δώρα κι ευκαιρίες,
φωτίζοντας το μονοπάτι μας
κι όλα τα δείχνει πιό όμορφα.

ΟΧΙ… Δεν είναι η μοίρα…
που πάνω μας ξεσπάει την οργή της
σαν μια απρόσμενη καταιγίδα..
Βροχή από δάκρυα, φόβου κεραυνοί
στη απογοητευμένη απ’Ερωτα καρδιά

Είμαστε από πάντα ελεύθεροι
σαν τον Ηρακλή.., να επιλέξουμε
το δρόμο της ζωής μας.. αλλ’η καρδιά
που ψάχνει για το παράδεισο στη γή
της επιθυμίας τ’άρωμα.. ακολουθεί.

Δεν είμαστ’όλοι για την Αγάπη ικανοί,
γιατί απαιτείται.. δύναμη ψυχής
να ξεπεράσεις της ύπαρξης τα όρια
και να νικήσεις του εγωισμού το τέρας,
τον πεινασμένο Μινώταυρο του Είναι.

ΟΧΙ, δεν είναι η μοίρα…
που κρατά τη δύναμη να ενώνει ή
να χωρίζει δυο καρδιές που ψάχνουν.
Κανένας νόμος άγνωστος, θα μπορέσει
να εμποδίσει δυο ψυχές να ενωθούνε.

Κάθε συνάντηση… μια ευκαιρία,
καθένας παίρνει ή αφήνει..
κι είναι ελεύθερος να παίξει ή να ζήσει
το μέρος της δικής του αλήθειας..
Καθένας ελεύθερος είναι να επιλέξει.

Και είναι πλούσιος όποιος μπορεί
να ζει για την ΑΓΑΠΗ 
το "δούναι".. ανάγκη γίνεται,
γεμίζει τη ψυχή και τη καρδιά φλογίζει
αλλ’όταν τον Πήγασο συναντήσει,
στο απέραντο γαλάζιο τ’ουρανού,
μαζί του ευτυχισμένος θα πετάξει.

Lunapiena (2003)