Στο σκοτεινό βασίλειο της σιωπής,
στο γλυκό λυκόφως της μοναξιάς,
στην ανηδονική νύχτα των καιρών,
στη λασπωμένη λίμνη των ονείρων,
στο μονότονο τραγούδι των αισθήσεων
στο αδιέξοδο που φέρνει η προσμονή…
Γίνε της ελπίδας μου το φώς
το αέναο κάλεσμα της Άνοιξης,
η ζωογόνος δύναμη του έρωτα,
της σκέψης μου η γονιμότητα…
η αφύπνιση της μελωδίας των αισθήσεων,
της ύπαρξής μου η ομορφιά..
Μη σταματάς να τραγουδάς… Ω! Μούσα!

Lunapiena