΄΄Όταν έρχεται η άνοιξη
όλα τα λουλούδια ανθίζουν
κι ευωδιάζουν στον ερχομό της.
Κι όμως, τα δάκρυά μου έμειναν 
να κυλούν σιωπηλά κι αθέατα΄΄
 
Emily Dickinson

C’è una solitudine di spazio,

una solitudine di mare,
una di morte,
ma faranno lega tutte quante
a paragone con quell’estremo punto,
quella polare ritrosia
di un’anima ammessa a se medesima.
Finita infinità.
Emily Dickinson
(trad. da Mario Luzi)
 
Υπάρχει μια μοναξιά στο χώρο
Μια μοναξιά στη θάλασσα,
και άλλη μιά στο θάνατο,
μα πρέπει να ενωθούν όλες μαζί..
για να συγκριθούν,
μ’αυτό το ύστατο σημείο..
την πολική εκείνη αντίθεση,
μιας ψυχής που αποδέχεται
η ίδια τον εαυτό της.
Ολόκληρη απεραντoσύνη.

Emily Dichinson

Trad. Lunapiena

Advertisements