ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΝΤΑΣ την ΠΟΙΗΣΗ

Δυό τρόπους ακολουθεί ο νους:
την Λογική και την Φαντασία.
Με την Λογική ελέγχονται οι ιδέες
και αναζητείται ο τρόπος
που συνδέονται μεταξύ τους.
Με την Φαντασία επεξεργάζονται οι ιδέες,
χρωματίζονται μέσα στο δικό της φως
και συνδέονται μεταμορφωμένες σε μια νέα μορφή.
Η Φαντασία είναι η διεργασία που οδηγεί
στην δημιουργία, η αρχή της σύνθεσης
και της έκθεσης των ιδεών.
Η Λογική είναι το λογίζεσθαι, το σκέπτεσθαι..
η αρχή της ανάλυσης.
Η Λογική μελετά
και εκτιμά τις διαφορές…
η φαντασία τις σχέσεις και τις ομοιότητες των πραγμάτων.
Η Λογική για την Φαντασία είναι όπως
το εργαλείο για τον τεχνίτη,
όπως το σώμα για το πνεύμα,
όπως η σκιά για την ύλη.
Η Ποίηση είναι η έκφραση της Φαντασίας.
Είναι το όργανο που δέχεται και επεξεργάζεται
τα σημάδια, τις εντυπώσεις που προέρχονται
από τον εσωτερικό ή τον εξωτερικό κόσμο,
όπως μια Λύρα που παράγει μελωδία
παίζοντας με τον άνεμο…
όπως ένα παιδί παίζοντας εκφράζει με την φωνή του
και τις κινήσεις του σώματος την ευχαρίστησή του,
προσπαθώντας να την κάνει να διαρκέσει.
 ….
Ποιητές είναι εκείνοι που καταφέρνουν
να εκφράσουν όλα αυτά.
Ένα ποίημα είναι η ιδανική εικόνα της ζωής,
στην απόλυτη αλήθεια της.
Ο ποιητής σαν το αηδόνι τραγουδά γλυκά
στην αυγή της μοναξιάς του.
Ακούνε μόνο όσοι μπορούν να συγκινηθούν
και να γαληνέψουν από την μελωδία του,
χωρίς να ψάχνουν το γιατί.

Η ποίηση αυξάνει τα όρια της φαντασίας,
τρεφοντάς την με νέες ιδέες,
ικανές να συγχωνευτούν με τις παλιές,
με στόχο μια νέα συγκίνηση,
μια καινούρια ευχαρίστηση,
τόσο για τον ποιητή όσο και για τον αναγνώστη.

Κείμενο που στηρίζεται στο βιβλίο του Shelley:
"Υπερασπίζοντας την Ποίηση"