Hai un sangue, un respiro.

Sei fatta di carne
di capelli di sguardi anche tu.
Terra e piante, cielo di marzo,
luce, vibrano e ti somigliano ‒
il tuo riso e il tuo passo
come acque che sussultano ‒
la tua ruga fra gli occhi
come nubi raccolte ‒
il tuo tenero corpo
una zolla nel sole. 
                                                                                        
Έχεις αίμα κι ανάσα.

Είσαι κι εσύ φτιαγμένη από σάρκα,
από μαλλιά και από βλέμματα.
Η γη και τα λουλούδια του Μάρτη,
ο ουρανός και
το φως,
πάλλονται και σου μοιάζουν,
το γέλιο και το βήμα σου
σαν τα νερά που αναπηδούν-
η ρυτίδα ανάμεσα στα μάτια σου
σαν σύννεφα μαζεμένα
και το τρυφερό κορμί σου,
 
ένας σβώλος στoν ήλιο.
 
Hai un sangue, un respiro.
Vivi su questa terra.
Ne conosci i sapori,
le stagioni, i risvegli,
hai giocato nel sole,
hai parlato con noi.
Acqua chiara,
virgulto primaverile, terra,
germogliante silenzio,
tu hai giocato bambina
sotto un cielo diverso,
ne hai negli occhi il silenzio,
una nube,
che sgorga
come polla dal fondo.
Ora
ridi e sussulti
sopra questo silenzio.
 
Έχεις αίμα και ανάσα.
Ζεις σε τούτη τη γη.
Γνωρίζεις τις γεύσεις,
τις εποχές, τα ξυπνήματα,
έπαιξες κάτω απ’τον ήλιο,
μίλησες μαζί μας.
Καθαρό νερό της άνοιξης.
βλαστός, χώμα, ανθισμένη σιωπή,
έπαιξες όταν ήσουνα μικρούλα
κάτω από ένα διαφορετικό ουρανό,
έχεις τη σιωπή μέσα στα μάτια σου,
ένσαν ένα σύννεφο,
σαν πηγή που αναβλύζει από τα βάθη..
Τώρα γελάς και λικνίζεσαι
μέσα σ’αυτή τη σιωπή.

Cesare Pavese
απο τή συλλογή:
"Verrà la morte e avrà i tuoi occhi"
21 marzo 1950
Μετάφρ. Lunapiena
 
Advertisements