Archive for Απρίλιος 2009

Ο,τι σώσεις μες στην αστραπή…

                                                   


ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ το φως! Και η ώρα η πρώτη

      που τα χείλη ακόμη στον πηλό
 δοκιμάζουν τα πράγματα του κόσμου..
…………….
Εκεί μόνος αντίκρισα τον κόσμο 
κλαίγοντας γοερά

Η ψυχή μου ζητούσε Σηματωρό και Κήρυκα…
……….

«Ο καθείς και τα όπλα του» είπε..
…….

Τόσο εύλογο το Ακατανόητο..
………..
 «Η ειρήνη θέλει δύναμη να την αντέξεις» είπε
……….
ΑΥΤΟΣ

ο Κόσμος ο μικρός, ο Μέγας!

 

…και πολλά μέλλει να μάθεις

αν το Ασήμαντο εμβαθύνεις..
…..
. .

ΑΛΛΑ ΠΡΩΤΑ θα δεις την ερημιά
και θα της δώσεις το δικό σου νόημα»
είπε
 «Πριν από την καρδιά σου θα ‘ναι αυτή 
και μετά πάλι αυτή θ’ ακολουθήσει

Τούτο μόνο να ξέρεις

 Ό,τι σώσεις μες στην αστραπή 

καθαρό στον αιώνα θα διαρκέσει»

………
νύχτες και νύχτες

το λευκό αναζήτησα ως την ύστατη ένταση
του μαύρου Την ελπίδα ως τα δάκρυα.
Τη χαρά ως την άκρα απόγνωση..
……..
Τι το καλό; Τι το κακό;
-Ένα σημείο. Ένα σημείο.

        και σ’ αυτό πάνω ισορροπείς και υπάρχεις
        κι απ’ αυτό πιο πέρα ταραχή και σκότος
        κι απ’ αυτό πιο πίσω βρυγμός των αγγέλων
-Ένα σημείο. Ένα σημείο.

        και σ’ αυτό μπορείς απέραντα να προχωρήσεις
        ή αλλιώς τίποτε άλλο δεν υπάρχει πια..

…….
«Αλλά τώρα» είπε «η άλλη σου όψη
ανάγκη ν’ ανεβεί στο φως»
…….

«Βλέπεις» είπε «είναι οι Άλλοι
και δε γίνεται Αυτοί χωρίς Εσένα
και δε γίνεται μ’ Αυτούς χωρίς, Εσύ

Βλέπεις» είπε «είναι οι Άλλοι

            και ανάγκη πάσα να τους αντικρίσεις

η μορφή σου αν θέλεις ανεξάλειπτη να ‘ναι

 και να μείνει αυτή.
……
 «Ο καθείς και τα όπλα του» είπε
………
ΑΥΤΟΣ εγώ λοιπόν

 και ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας!

Οδυσσέας Ελύτης
από το "Αξιον Εστί"

 

Advertisements

Χορεύοντας με τους Λύκους

                                                                                                                                                                            

         

        

     

          

Λύκε -λύκε μου καλέ μου
Λύκε -λύκε μου είσ’ εδώ
Είσαι η μόνη μου ελπίδα
Και σ’ ακολουθώ!

   

Τίτος Πατρίκιος

 

"Μα πόσα λόγια φτάνουν στον προορισμό τους?
Αραγε πόσα έχουν αποδέκτη?
………………….
Λόγια που λέγονται μέσα μας
ακόμα και όταν μένουμε αμίλητοι.
Αλίμονο, η βαρύτερη τιμωρία
είναι να μην μπορείς να βρεις λόγια
για όσα πράγματα θα ήθελες να πεις."

ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ

Οι απέραντες εκτάσεις μετρημένες
μ’έτη φωτός, δεν μου λένε τίποτα.
Εσύ ήσουνα λίγα μέτρα μακριά
και δεν μπορούσα να σ’αγγίξω,
σαν απλησίαστο απλανή αστέρα.

ΜΥΣΤΙΚΗ ΖΩΗ

Σου μίλαγα για τη μυστική ζωή μας
μα εσύ την ήξερες από ξενόγλωσσα βιβλία.
Xρονολογίες, περιστατικά, εξηγήσεις
– μπροστά σε τέτοιες βεβαιότητες-
τα μυστικά μου γίνοταν υποθέσεις εργασίας.

Το ΜΗΝΥΜΑ

Σε γνώρισα ναυαγός σε μια μεγάλη πόλη,
που οι άνθρωποι περνούν και χάνονται
με μια βουή ωκεανού.
Κι ήταν σα θαύμα το πως βγήκαν
καινούρια λόγια απ’το στεγνό μου στόμα.
Τ’απόθεσα χωρίς καμμιά εγγύηση, παράλογα
σ’ένα μπουκάλι και το’ριξα στην άσφαλτο.
Ηξερα πως δεν είχα τίποτα να περιμένω,
μα δεν βρισκόμουν πια στην πρώτη νιότη μου
κι η σύνεση γινόταν μια πολυτέλεια δυσβάσταχτη.

  

Εγώ δεν είμαι αυτός που βλέπεις,
εγώ δεν είμαι μόνο αυτός που ξέρεις..
Δεν είμαι μόνο αυτός που θα ‘πρεπε να μάθεις.

Κάθε επιφάνεια της σάρκας μου
και κάπου τη χρωστάω..
………………….
Είμαι κι ό,τι έχω υπάρξει
Ό,τι έχω υπάρξει και πια δεν είμαι.
Τα πεθαμένα μου κύτταρα,
οι πεθαμένες μου πράξεις,
οι πεθαμένες σκέψεις μου.
………
Είμαι ό,τι δεν έχω γίνει ακόμα.
Μέσα μου σφυροκοπάει
η σκαλωσιά του μέλλοντος.
Είμαι ότι πρέπει να γίνω..
Γύρω μου οι φίλοι απαιτούν,
οι εχθροί απαγορεύουν.

Μη με γυρέψεις αλλού
μονάχα εδώ να με γυρέψεις.
Μόνο σε μένα.

Τίτος Πατρίκιος

Ο Χωρισμός

      

ΧΩΡΙΣΜΟΣ

Η πρώτη μέρα ήταν εύκολη

Η δεύτερη μέρα ήταν πιο δύσκολη

Η τρίτη μέρα από τη δεύτερη πιο δύσκολη ακόμα

Κι από μέρα σε μέρα όλο και πιο δύσκολο:

Η έβδομη μέρα τόσο αβάσταχτη ήταν

Που αδύνατο φαινόταν να την υπομείνω

Μετά κι από αυτήν την έβδομη μέρα
Τα περασμένα αναπολώ…

ERICH FRIED

   

μα… η ΑΓΑΠΗ ποτέ δεν χάνεται…

Στη Μουσική….

 

  

Στη Μουσική

Στο βασίλειο της σιωπής
στης μοναξιάς την ομίχλη
στην ανηδονική νύχτα της ζωής
στη μοναχική λίμνη των ονείρων
στη μονοτονία των αισθήσεων
και στο αδιέξοδο της προσμονής,
γίνε το φως της ελπίδας..
το αιώνιο κάλεσμα της άνοιξης
η ζωογόνος δύναμη του έρωτα
η γονιμότητα της σκέψης
η αφύπνιση των αισθήσεων
της ομορφιάς του κόσμου η ανάσα
της ύπαρξης μας ο ύμνος,

Lunapiena

 

ΑΦΙΕΡΩΜΑ.. στον ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟ

 

 

             
        Εγώ, της τέχνης εραστής, με κροτάφους στιλπνούς
Έχω το βλέμμα θάλασσα κ εντός μου η ζωγραφιά
Είχα μια απλή κι ευαίσθητη καρδιά
που εκράτει εντός ως και λυγμούς πουλιών
κι ανθών, κι ανασασμούς χρωμάτων..
Γιάννης Ρίτσος (1934)

     
"Απόψε νοιώθω πως οι κύκνοι κρυώνουν…"
"Τράβηξαν ολόισια στην αυγή
με την ακαταδεξιά του ανθρώπου που πεινάει,
μέσα στ ασάλευτα μάτια τους
είχε πήξει ένα άστρο,
στον ώμο τους κουβάλαγαν
το λαβωμένο καλοκαίρι.."
Γιάννης Ρίτσος (1942)

     
"Περάσαμε πολύν καιρό στο Μακρονήσι
κοιμηθήκαμε μάγουλο με μάγουλο με το θάνατο
 (…) κι όλο το φταίξιμό μας είταν που αγαπάμε
όπως και συ, τη λευτεριά και την ειρήνη"
Γιάννης Ρίτσος (1950)
"Σαν αγαπάμε… η Αγάπη είναι ΑΓΑΠΗ…"

     
"Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι,
για να με βρείτε·
αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα,
θ αγγίξετε εκείνα που άγγιξε το χέρι μου,
θα σμίξουν τα χνάρια των χεριών μας.."
Γιάννης Ρίτσος (1947)

     
"θαθελα ακόμα μια φορά
με το λεπτό δρεπανάκι του φεγγαριού
να θερίσω το ώριμο στάχυ…"
"Την Ομορφιά
ποτέ δεν την πρόδωσα.."
"Να με θυμάστε"
Γιάννης Ρίτσος 

από την θαυμάσια εκπομπή της ΕΡΤ
που πρόβαλλε το κανάλι της βουλής
μια υπέροχη προσφορά….από την Κίρκη

 

Η ΨΥΧΗ


In un testo di Medioevo l’Anima si presenta cosi:

ANIMA

Sono io il fiore del bosco,
e quello delle colline ed
anche quello del fiume…
Sono Io la Madre della Passione,
della Paura,
della Sapienza,
dell’ Amore
e della sacra Speranza.
Sono Io che mettendomi nelle cose
gli faccio apparire vive, in pieno accordo.
Quel che ‘e caldo posso farlo apparire gelato….
quel che sembra secco lo faccio fiorire,
il duro lo faccio ammorbidire….
e l’opposto.
Sono Io la legge dentro di voi,…
la legge del prete… la parola del Profeta,
il consiglio del Saggio.
Sono Io che uccido ed Io che do la Vita e…
niente esiste che puo’ salvarsi dalle mie mani…. 

Marie-Luise Von Franz
"the Process of Individuation, in Man and his Symbols"

*******

Να πως παρουσιάζεται η Ψυχή σ’ένα κείμενο του Μεσαίωνα:


Ψυχή

Είμαι εγώ το λουλούδι του δάσους
κι εκείνο π’ανθίζει στους λόφους
κι αυτό που συναντάς στου ποταμού τις όχθες.
Εγώ είμαι η μάνα του πάθους
του φόβου
της γνώσης
της Αγάπης
και της ιερής ελπίδας.
Είμαι εγώ… που όπου διεισδύω
χαρίζω ζωντάνια κι αρμονία.
Μπορώ να κάνω το καυτό να μοιάζει παγωμένο
και το ξερό κλαδί… ν’ανθίσει ξαφνικά
τη άγρια σκληράδα να γλυκάνω
και το αντίστροφο.
Εγώ είμαι ο νόμος μέσα σου,
της εκκλησιάς ο νόμος, του προφήτη ο λόγος
και του σοφού η συμβουλή.
Εγώ είμαι που σκοτώνω, εγώ χαρίζω τη ζωή
και τίποτε απ’τα χέρια μου δεν ξέφυγε ποτέ.
 
Marie-Luise Von Franz
"Η διεργασία της ατομικοποίησης στον άνθρωπο
και τα Σύμβολά του".

Μεταφρ. Lunapiena