«Χαιρετισμός Αναστάσιμος»

«Δεν είναι μνήμα,  ο κόσμος είναι ο τελειωμένος,
που χάσκει ολαδειανός και κατρακυλισμένος
και στερνοδείχνεται σ’ εσάς, τριπλή λατρεία,
σ’ εσάς, Μαγδαληνή, Σαλώμη, εσύ, ω Μαρία!

Απ’ τη δική σας την αφάνταστη ευτυχία
δώστε της γης, κάθε ψυχής και κάθε ανθρώπου
κάθε λαού, κάθε πατρίδας, κάθε τόπου!

Της συμφοράς άμποτε τ’ άσειστο λιθάρι
να το κυλάει ενός χιονάτου αγγέλου η χάρη,
και τα τρανά νεκρά και τα νεκρά τα ωραία
να παίρνουν μια ζωή για πάντα νέα!»

K. Παλαμάς

Στο στόμα ως έχουν το φιλί του Πάσχα,
όλοι, μεγάλοι, μικροί
δείξε φιλί αναστάσιμο
και στην Ελλάδα πάλι, Λαμπρή,
πρόσταξε του όκνου οι δαίμονες
να πέσουν και του μίσους νεκροί,
 
στήσε μας της θυσίας βωμούς
και της Αγάπης Κροίσους, Λαμπρή,
από λατρείες παλιές και νέες
άναψε Υμέναιον ένα, Λαμπρή,
για μιαν απίστευτη στο θάμα
των Ελλήνων γέννα, μπορεί…»

από το ποίημα "Λαμπρή"

«Παραμερίστε, Απόλλωνε και Πάνες,
με συνεπαίρνει η χριστιανική οπτασία
στη μεσονύχτια τη φωτοχυσία
φερμένη από χαρμόσυνες καμπάνες…»

«Δεκατετράστιχα»
του Κωστή Παλαμά