In un testo di Medioevo l’Anima si presenta cosi:

ANIMA

Sono io il fiore del bosco,
e quello delle colline ed
anche quello del fiume…
Sono Io la Madre della Passione,
della Paura,
della Sapienza,
dell’ Amore
e della sacra Speranza.
Sono Io che mettendomi nelle cose
gli faccio apparire vive, in pieno accordo.
Quel che ‘e caldo posso farlo apparire gelato….
quel che sembra secco lo faccio fiorire,
il duro lo faccio ammorbidire….
e l’opposto.
Sono Io la legge dentro di voi,…
la legge del prete… la parola del Profeta,
il consiglio del Saggio.
Sono Io che uccido ed Io che do la Vita e…
niente esiste che puo’ salvarsi dalle mie mani…. 

Marie-Luise Von Franz
"the Process of Individuation, in Man and his Symbols"

*******

Να πως παρουσιάζεται η Ψυχή σ’ένα κείμενο του Μεσαίωνα:


Ψυχή

Είμαι εγώ το λουλούδι του δάσους
κι εκείνο π’ανθίζει στους λόφους
κι αυτό που συναντάς στου ποταμού τις όχθες.
Εγώ είμαι η μάνα του πάθους
του φόβου
της γνώσης
της Αγάπης
και της ιερής ελπίδας.
Είμαι εγώ… που όπου διεισδύω
χαρίζω ζωντάνια κι αρμονία.
Μπορώ να κάνω το καυτό να μοιάζει παγωμένο
και το ξερό κλαδί… ν’ανθίσει ξαφνικά
τη άγρια σκληράδα να γλυκάνω
και το αντίστροφο.
Εγώ είμαι ο νόμος μέσα σου,
της εκκλησιάς ο νόμος, του προφήτη ο λόγος
και του σοφού η συμβουλή.
Εγώ είμαι που σκοτώνω, εγώ χαρίζω τη ζωή
και τίποτε απ’τα χέρια μου δεν ξέφυγε ποτέ.
 
Marie-Luise Von Franz
"Η διεργασία της ατομικοποίησης στον άνθρωπο
και τα Σύμβολά του".

Μεταφρ. Lunapiena