Από τον "ΑΛΧΗΜΙΣΤΗ
 του Paolo Choelo

Μετά τον θάνατο του Νάρκισσου οι Νύμφες του Δάσους έτρεξαν στη λίμνη που είχε μεταμορφωθεί σε λιμνοθάλασσα από τα δάκρυά της.
-Γιατί κλαίς; τη ρώτησαν
-Κλαίω για τον Νάρκισσο, απάντηση η λίμνη
-Δεν μας ξαφνιάζει καθόλου το κλάμμα σου, ψιθύρισαν.. ενώ εμείς τον ακολουθούσαμε στο δάσος όταν κυνηγούσε.. εσύ ήσουν η μόνη που είχε την τύχη να θαυμάζεις από κοντά την ομορφιά του.
-Μα.. ήταν όμορφος ο Νάρκισσος; ρωτάει με απορία η λίμνη
  -Τι μας ρωτάς.. ποιός άλλος μπορεί να το ξέρει καλύτερα από σένα;.. απαντούν αιφνιδιασμένες οι νύμφες. Περνούσε όλες τις μέρες του κοντά σου..
Η λίμνη έμεινε για λίγο σιωπηλή και σκεπτική. Στο τέλος είπε δακρυσμένη: "Εγώ κλαίω για τον Νάρκισσο, αλλά ποτέ δεν αντιλήφθηκα αν ήταν όμορφος. Κλαίω γιατί όλες εκείνες τις φορές που εκείνος ξάπλωνε δίπλα μου και κοιτούσε τα νερά μου.. εγώ μπορούσα να βλέπω την αντανάκλαση της ομορφιάς μου στα δυό του μάτια..

Advertisements