In attesa

Nel mio cammino,
Stanca morta
Mi sono seduta
Sotto l’ombra di un albero
Immersa nei miei pensieri
Vestita in bianco-celeste
Il colore del cielo
In attesa..
Sognando l’Amore.
Ho incontrato una stella
Estratta dal mare,
Il battezzattorio del dolore.
Non avevo sentito rumori
Non mi ero accorta
Dal suo arrivo gentile.
In silenzio..
Mi aveva raggiunta
E mi ha sorriso.
Sanguinavano ancora
le sue ferite.
Le ho sfiorate,
Un’accarezza di tenerezza,
Una lacrima si è spuntata
E si è rotolata sul suo viso
Come una stilla rugiada.
Ti sono venuto vicino
Perchè tu possa ascoltarmi
Mi ha sussurrato.
Già lo sapeva che
La vita mi aveva imparato,
Cosa significa il dolore,
Con le mille sue forme.
Prima di lei avevo vissuto…
La mia prova dell’esistenza…
Ma ero ancora capace
Di sognare, in attesa..
Una lacrima si è rotolata
Anche sul mio viso
E gli ho risposto
Con un mio sorriso..
In attesa…

 
Lunapiena
 

Περιμένοντας

Κουρασμένη απ’το δρόμο
κάθησα μια μέρα
στον ίσκιο ενός δένδρου,
βυθισμένη στις σκέψεις μου
και τυλιγμένη στο γαλαζόλευκο,
..στο χρώμα τ’ουρανού
Περιμένοντας..
και την αγάπη ονειρεύτηκα.
Συνάντησα τότε έν’ αστέρι
που μόλις είχε βγει απ’τη θάλασσα,
την μεγάλη κολυμβήθρα του πόνου.
Δεν είχα ακούσει θόρυβο
ούτε κατάλαβα τον ερχομό του
Με πλησίασε ευγενικά
μες τη σιωπή..
αιμορραγούσαν ακόμα οι πληγές του
Το χάϊδεψα τρυφερά, αγγίζοντάς το
με τ’ακροδαχτυλά μου.
Ένα δάκρυ φάνηκε στα μάτια του
και κύλησε στο προσωπό του
σαν μια σταγόνα βροχής..
"Ήλθα κοντά σου..
να σου μιλήσω", ψιθύρισε..
γιατί εσύ.. μπορείς να μ’ακούσεις.
Σαν να το ήξερε πως η ζωή
μου είχε μάθει καλά
τι σημαίνει πόνος..
με τα χίλια προσωπά του!
πολύ πριν.. απ’αυτό.. είχα ζήσει
την δοκιμασία της ύπαρξής,
αλλά.. μπορούσα ακόμα..
να ονειρεύομαι
περιμένοντας…
Ένα δάκρυ κύλησε
και στο δικό μου πρόσωπο
και του απάντησα
μ’ένα μου χαμόγελο.
Περιμένοντας…

Lunapiena