Dicono……

Dicono che il sorriso
forse deriva
dalla memoria dell’universo,
che rispecchia
un raggio del sole
nell infinito buio della notte.

Dicono che il sorriso
forse deriva
dal ricordo del paradiso perduto,
che è il ricchiamo di un amore
nell’incontro delle anime.

Dicono ancora che il sorriso forse è
il primo regolatore
dei sentimenti,
che funziona
come il primo ponte
tra il cuore del bambino
con il mondo.

Dicono ancora
che il sorriso forse
e l’espressione della graditudine,
che è
 il primo sincero dialogo
dei sguardi, molto prima
della parola.

Dicono ancora
che il sorriso forse
è la chiave che apre
la porta del cuore,
ma, a volte, può essere l’ultimo addio
che cerca solo
di nascondere le lacrime


 Lunapiena

Λένε…..

Λένε οτι το χαμόγελο έρχεται
από τη μνήμη του σύμπαντος,
που καθρεφτίζει
μια ακτίδα ήλιου
στο απέραντο σκοτάδι
της νύχτας.

Λένε ακόμα ότι
το χαμόγελο γεννιέται
απ΄την ανάμνηση του χαμένου παραδείσου
κι ότι είναι της αγάπης
το κάλεσμα
όταν συναντούνται 
οι ψυχές.

Λένε ακόμα οτι
το χαμόγελο είναι
 των συναισθημάτων ρυθμιστής
κι ότι λειτουργεί
σαν η πρώτη γέφυρα
που ενώνει την καρδιά
του βρέφους με τον κόσμο.

Λένε ακόμα οτι
το χαμόγελο είναι
η έκφραση ευγνωμοσύνης
κι ο πρώτος ειλικρινής διάλογος
μέσα από τα βλέμματα..
πολύ πριν γεννηθούν
οι πρώτες λέξεις.

Λένε ακόμα ότι
το χαμόγελο είναι..
το κλειδί που ανοίγει
της καρδιάς τη πόρτα
αλλά… κάποιες φορές
 όμως μπορεί και να’ναι
το τελευταίο Αντίο..
που προσπαθεί
να κρύψει το δάκρυ..
 
  Lunapiena