Συνάντηση Ζωής..

  Στον ίδιο κάμπο έζησαν
  τόνα δίπλα στο άλλο..
  κι ένωσαν τις ρίζες τους
  μεσα στης γης το σκοτάδι..
 
Δυό δέντρα αγκαλιασμένα
  που ξέρουν να μοιράζονται
  το άρωμα και τους καρπούς..
  Τόνα πλάι στ’αλλο..
  κι έμαθαν ν’αντιστέκονται
  στις καταιγίδες της ζωής..
  Κι η αγκαλιά τους ανοιχτή
  χειμώνες.. καλοκαίρια..
  φιλοξενούν περαστικούς
  διαβάτες.. κι άγρια πουλιά!


Στον ίσκιο τους ξαποσταίνουν
της γης οι κουρασμένοι..
Μοιάζουν χωρίς να είναι ίδια!

Έμαθαν ν’αφουγκράζονται
τις κρύες νύχτες του χειμώνα
της νιφάδας τον λευκό χορό..
του Φθινοπώρου την θλίψη
και του καλοκαιριού το πάθος
μες στου ανέμου την ανάσα..
της Άνοιξης το μεθύσι..
στο πέταγμα μιας πεταλούδας,
της μέλισσας την αναζήτηση!
Χαμογελούνε στη γιορτή
που στήνουν τα πουλιά..
Δεν ταξιδεύουνε ποτέ..
έχουν ακούσει όμως ιστορίες
απ’όλης της γης τα μέρη..
φιλοξενίας δώρα τιμής
κι ευγνωμοσύνης νότες..
Δυό δέντρα που μεγάλωσαν
τόνα δίπλα.. στο άλλο!

Lunapiena