"Πραγματικός τόπος γέννησης μας είναι αυτός στον οποίο βλέπουμε
για πρώτη φορά με καθαρό μάτι
τον εαυτό μας"

M. Yourcenar

Πατρίδες! Αέρας, γη, νερό, φωτιά!
Στοιχεία, αχάλαστα, και αρχή
και τέλος των πλασμάτων,
σα θα περάσω
στη γαλήνη των μνημάτων,

θα σας ξανάβρω πρώτη
και στερνή ευτυχία!
Αέρας μέσα μου
ο λαός των ονειράτων
στον αέρα θα πάει.
θα πάει στην αιωνία
φωτιά,
φωτιά κι ο λογισμός μου,
τη μανία των παθών μου
θα πάρ’ η λύσσα των κυμάτων.
Το χωματόπλαστο κορμί
χώμα και κείνο
αέρας, γη, νερό, φωτιά
θα ξαναγίνω,
κι απ’ των ονείρων τον αέρα,
κι απ’ την πυρά του λογισμού,
κι από τη σάρκα τη λιωμένη,
κι απ’ των παθών τη θάλασσα
πάντα θα βγαίνει ήχου πνοή,
παράπονο, σαν από λύρα.
Κ. Παλαμάς


Με τι πέτρες τι αίμα και τι σίδερο
Και τι φωτιά είμαστε καμωμένοι
Ενώ φαινόμαστε από σκέτο σύννεφο
Και μας λιθοβολούν
και μας φωνάζουν, Αεροβάτες
Το πως περνούμε τις μέρες
και τις νύχτες μας..
Ένας Θεός το ξέρει..

Φίλε μου όταν ανάβ’ η νύχτα
την ηλεχτρική σου οδύνη
Βλέπω το δέντρο της καρδιάς
που απλώνεται…

Τα χέρια σου ανοιχτά
κάτω από μιαν Ιδέα ολόλευκη
Που όλο παρακαλείς
Κι όλο δεν κατεβαίνει
Χρόνια και χρόνια
Εκείνη εκεί ψηλά, εσύ.. εδώ πέρα.

Κι όμως του πόθου τ’ όραμα ξυπνάει μια μέρα.. σάρκα
Κι εκεί όπου πριν δεν άστραφτε παρά γυμνή ερημιά
Τώρα γελάει μια πολιτεία ωραία καθώς τη θέλησες.
Κοντεύεις να τη δεις σε περιμένει
Δώσε το χέρι σου
να πάμε πριν η Αυγή
Την περιλούσει με ιαχές θριάμβου.

Δώσε το χέρι σου – πριν συναχτούν πουλιά
Στους ώμους των ανθρώπων
και το κελαηδήσουνε
Πως επιτέλους φάνηκε
να ‘ρχεται από μακριά
Η ποντοθώρητη παρθένα Ελπίδα!

Πάμε μαζί κι ας μας λιθοβολούν
Κι ας μας φωνάζουν αεροβάτες
Φίλε μου όσοι δεν ένιωσαν ποτέ με τι σίδερο.. με τι πέτρες..
 τι αίμα.. τι φωτιά..
Χτίζουμε ονειρευόμαστε
και τραγουδούμε!

Οδυσσέας Ελύτης
ΗΛΙΟΣ Ο ΠΡΩΤΟΣ (1943)