Θάλασσα άσε με
να ταξιδέψω μ’ένα σου κύμα
και να χαθώ μες στο γαλάζιο σου,
…με το δελφίνι να βρεθώ
της σιωπής τον διάλογο ν’αρχίσω
και με το γλάρο που αδιάκοπα πετάει
να μάθω να ισορροπώ στην άκρη του ονείρου.
Θάλασσα άσε με
να κατοικώ στου φάρου τη σκιά,
τις νύχτες που τα σύννεφα κρύβουνε τ’άστρα
κι όταν οι μπόρες έρχονται κι οι άνεμοι ουρλιάζουν,
κρύψε με στα βάθη σου, τους θησαυρούς σου να γνωρίσω
κι όταν σιγάζει η φύση και το κορμί σου ηρεμεί,
ένα σου κύμα να με πάει, στ’απέραντο γαλάζιο τ’ουρανού.
Lunapiena