ΘΥΜΗΣΟΥ Ν’ΑΓΑΠΑΣ ΤΗ ΖΩΗ

Το παράδοξο των καιρών μας
είναι ότι έχουμε όλο και πιο πολλά
πελώρια κτήρια, μα ηθική πιο χαμηλή
Λεωφορειόδρομους πιο φαρδείς
μα πιο στενούς ορίζοντες στη σκέψη.
Ξοδεύουμε περισσότερο
αλλά έχουμε λιγότερα.
αγοράζουμε περισσότερα
μα απολαμβάνουμε λιγότερα.

Έχουμε σπίτια πιο μεγάλα
και οικογένειες μικρότερες,
έχουμε μεγαλύτερη άνεση
μα όλο και λιγότερο χρόνο.
Έχουμε μεγαλύτερη εκπαίδευση
μα λιγότερη καλή διάθεση,
περισσότερες γνώσεις,
μα μικρότερη φρόνηση,
περισσότερους ειδικούς
αλλά και περισσότερα προβλήματα,
περισσότερα φάρμακα..
μα λιγότερη υγεία.

Πίνουμε και καπνίζουμε πολύ,
ξοδεύουμε χωρίς συλλογισμό
γελάμε ελάχιστα
οδηγούμε με βιασύνη
θυμώνουμε εύκολα,
μένουμε άγρυπνοι τα βράδια
ξυπνάμε κουρασμένοι,
Βλέπουμε πολύ τηλεόραση
μα σπάνια προσευχόμαστε.

Πολλαπλασιάσαμε τις ιδιοκτησίες μας,
ελαχιστοποιήσαμε τις αξίες μας,
Μιλάμε πολύ,
αγαπάμε όλο και πιο λίγο,
και συχνότερα μισούμε.

Μάθαμε πως να κερδίζουμε
τα προς το ζην
αλλά δεν μάθαμε να ζούμε.
Καταφέραμε να αυξήσουμε
το μέσο όρο της ζωής
αλλά δεν προσθέσαμε ζωή στα χρόνια μας.
Πήγαμε και γυρίσαμε στη Σελήνη
μα δεν καταφέρνουμε να διασχίσουμε
το δρόμο για να συναντήσουμε το γείτονά μας.

Καταφέραμε να κατακτήσουμε
το σύμπαν, αλλά όχι τον εαυτό μας.
Φτιάξαμε πράγματα μεγάλα
αλλά όχι και καλύτερα.
Καταφέρνουμε να καθαρίζουμε
την ατμόσφαιρα του χώρου μας
αλλά μολύναμε την ψυχή μας.
Δαμάσαμε το "άτομο"
αλλά όχι τις προκαταλήψεις.

Γράφουμε περισσότερο
μα μαθαίνουμε λιγότερο.
Κάνουμε σχέδια μεγάλα,
μα πραγματοποιούμε ελάχιστα.
Μάθαμε καλά την βιασύνη
μα καθόλου την αναμονή.
Φτιάχνουμε μεγαλύτερα κομπιούτερ
για να χωρέσουν πιο πολλά δεδομένα
και να παράγουμε περισσότερα αντίγραφα
αλλά επικοινωνούμε όλο και λιγότερο.

Ζούμε στην εποχή των fast food
(της έτοιμης τροφής)
και της αργής πέψης
μεγάλοι άνθρωποι, ανώριμοι χαρακτήρες,
πλούσια κέρδη και φτωχές σχέσεις.

Ζούμε σε εποχές διπλών εισοδημάτων
και πολλών διαζυγίων,
όμορφα σπίτια, μα διαλυμένες οικογένειες.
Ζούμε σε εποχές γρήγορων ταξιδιών
με παιδικές πάνες της μιας χρήσης,
με χαμένη ηθική
και σχέσεις μιας βραδιάς,
με υπέρβαρα σώματα και με χάπια
πού σε κάνουν να νοιώθεις
ικανός για όλα, από την απόλαυση
ως την ηρεμία, ως το θάνατο.

Είναι η εποχή που βρίσκεις
πάμπολλα πράγματα στη βιτρίνα
και τίποτα στην αποθήκη.
Μια εποχή που η τεχνολογία
μπορεί να σου φέρει αυτό το γράμμα
που μπορεί να επιλέξεις να μοιραστείς
το περιεχόμενο του με άλλους ή να το σβήσεις.

Θυμήσου όμως να ξοδεύεις το χρόνο σου
με τους αγαπημένους σου σήμερα
γιατί δεν θα είναι μαζί σου για πάντα.
Θυμήσου να πεις μια λέξη γλυκιά
στο παιδί που σε κοιτά με υποταγή
γιατί γρήγορα θα μεγαλώσει
και θα φύγει από κοντά σου.
Θυμήσου να δώσεις μια θερμή αγκαλιά
σ’αυτόν που βρίσκεται στο πλευρό σου,
γιατί αυτός είναι ο μοναδικός πλούτος
που μπορείς να μοιραστείς με την καρδιά,
και δεν σου κοστίζει τίποτα.

Θυμήσου να πεις "σας Αγαπώ"
στους αγαπημένους σου
μα πάνω απ’ όλα σκέψου το.
Ένα φιλί και μια αγκαλιά
μπορούν να γιατρέψουν πληγές
που βρίσκονται βαθειά στη ψυχή.
Θυμήσου να σφίξεις τα χέρια
και να χαρείς αυτές τις στιγμές,
γιατί μια μέρα κι αυτός ο άνθρωπος
ίσως να μην είναι πια κοντά σου.

Πρόσφερε χρόνο στην Αγάπη,
δώσε χρόνο στην συζήτηση
και χάρισε χρόνο για να μοιραστείς
πολύτιμες σκέψεις
του μυαλού σου.

 

George Carlin
Trad. Lunapiena


Ποίηση: Τάσος Λειβαδίτης
Μουσική: Γιώργος Τσαγκάρης
 Βασίλης Παπακωνσταντίνου