Κάνε το δάκρυ σου χαρά
και τον καημό σου
του γιαλού μαργαριτάρι..
 
κάνε το δάκρυ διαμάντι της χαράς
να λάμπει ο κόσμος κρυφά σαν το φοράς
 
Δάκρυ που κυλάς στο μαξιλάρι μου,
ζάλισε με ν’ αποκοιμηθώ..

 

Μα ο καλός ο Δίας
της παίρνει το νερό της εφηβείας
την κάνει σύννεφο και την σκορπά
για να μην την βρουν…
 

ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΣ ΓΙΑ ΧΩΡΙΣΜΟ, ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ
ΝΑ ΜΗ ΔΑΚΡΥΖΕΙΣ ΜΠΡΟΣ ΜΟΥ…

 
 
Δακρυσμένα μάτια νυσταγμένοι κήποι
όνειρα κομμάτια ας ήτανε να ζω…