Archive for Σεπτεμβρίου 2009

Ο ΔΡΟΜΟΣ Σου Είσαι… Εσύ!

 
      
   
Ο Δρόμος Σου Είσαι Εσύ
 
Εσύ γεννάς τη θάλασσα και χτίζεις το καράβι
είσαι το εδώ και το αλλού, είσαι η γιορτή του γυρισμού
το δάκρυ του αποχωρισμού.
Και το  τ α ξ ί δ ι  σου είσαι  Ε σ ύ
ε ί σ α ι  το κύμα το νησί, ε ί σ α ι  ο αέρας το πανί
και τ’ άσπρο μου μαντήλι.


 
    

Φεύγεις και πας… που ταξιδεύεις
δ ρ ό μ ο ι  ανοιχτοί
τα σ ύ ν ο ρ ά  σου.. είναι όπου αντέχεις.
Όλα είναι αλλού κι όλα για λίγο
όταν δεν ξέρεις..
πως ο  Δ ρ ό μ ο ς  σου… Είσαι Εσύ.

Se la nota dicesse:
non è una nota
che fa la musica
non ci sarebbero le sinfonie.

 
Se la parola dicesse:
non è una parola
che può fare una pagina
… non ci sarebbero i libri.
 
Se la pietra dicesse:
non è una pietra
che può alzare un muro
… non ci sarebbero case.
 
Se la goccia d’acqua dicesse:
non è una goccia d’acqua
che può fare un fiume
…non ci sarebbe l’oceano.
 
Se l’uomo dicesse:
non è un gesto d’amore
che può salvare l’umanità
… non ci sarebbero mai
né giustizia né pace,
né dignità né felicità
sulla terra degli uomini.
 
Come la sinfonia
ha bisogno di ogni nota
Come il libro
ha bisogno di ogni parola
Come la casa
ha bisogno di ogni pietra
Come l’oceano
ha bisogno di ogni
goccia d’acqua
l’umanità intera
ha bisogno di te,
qui dove sei, unico,
e perciò insostituibile.
 
Michel Quoist


Άν μια νότα έλεγε:
δεν φτάνει μια νότα
για να γίνει μουσική
δεν θα υπήρχαν
συμφωνίες

Άν μια λέξη έλεγε:
δεν φτάνει μια λέξη
για να γίνει μια σελίδα
δεν θα υπήρχαν βιβλία.

Άν μια πέτρα έλεγε:
δεν φτάνει μια πέτρα
για να υψωθεί ένας τοίχος
δεν θα υπήρχαν σπίτια.

Άν μια σταγόνα έλεγε:
δεν φτάνει μια σταγόνα
για να γίνει το ποτάμι
δεν θα υπήρχε ο ωκεανός.

Άν ο άνθρωπος έλεγε:
δεν φτάνει
μια απλή πράξη αγάπης
για να σωθεί η ανθρωπότητα
δεν θα υπήρχαν ποτέ στη γη
ούτε η Δικαιοσύνη,
ούτε η Ειρήνη,
ούτε η Αξιοπρέπεια,
ούτε η Ευτυχία.

Όπως οι συμφωνίες
έχουν ανάγκη την κάθε νότα
Όπως τα βιβλία
έχουν ανάγκη την κάθε λέξη
Όπως τα σπίτια
έχουν ανάγκη τη κάθε πέτρα
Όπως ο ωκεανός
έχει ανάγκη τη κάθε σταγόνα
η ανθρωπότητα
έχει ανάγκη από σ έ ν α,
γιατί είσαι μοναδικός
και γι’αυτό αναντικατάστατος.


Michel Quoist
Trad. Lunapienα

Ο Δρόμος σου Είσαι Εσύ…
κι η  Ψ ή φ ο ς  Σου… μετράει

Κ Α Λ Ο  ΜΗΝΑ σε  Ο Λ Ο Υ Σ  μας…

Με εκλογές ενόψει…. του Γ. Σουρή

 

              Με εκλογές εν όψει..

Βάρδα να δράσωμε κι εμείς για τα…συμφεροντάκια μας,
Βάρδα να διορίσωμε και τα …. πατριωτάκια μας,
Βάρδα κι εμείς να κόψωμε,
Βάρδα κι εμείς να ράψωμε,
Κι αυτούς που δεν χωνεύομε
με μιας να τους προγράψωμε!
Και …κίτρινα υβριστικά «πανιά» να ξεδιπλώσωμε,
Κι έπειτα τις αρίδες μας στον… ίσκιο τους ν απλώσωμε!

Μ’αυτά δεν θα προκόψει …

Με χαιρετάς στον δρόμο,
Και με χτυπάς στον ώμο,
Μα εγώ θα σε μαυρίσω,
Στο λέω μπρός και πίσω!

Και αν άμαξα μου δώσεις
Με ολόχρυσο λακέ,
Κι αν όλον με χρυσώσεις,
Θα φάς τον … τενεκέ.

Μαύρο λοιπόν κι ο μασκαράς,
Ο … τάδε και ο ….δείνας!
 

Παρά την πλάνη και τη ζάλη…

Τα πάντα πλάνη και ψευτιά και..
…λόγια, λόγια, λόγια!
Μα οι τρελλοί κι οι φρόνιμοι
τα δένουν …κομπολόγια! …
Νομίζω πως ευρίσκομαι
εις κόσμον … εξ’αγγέλων,
Και θ λ ί β ο μ α ι  για το παρόν,
μα  ε λ π ί ζ ω  για το μ έ λ λ ο ν!…

Γ. Σουρής

Αυτός ο πλάνος κόσμος και πάντοτε και τώρα
δ ε ν  κάνει ό,τι λέγει, δ ε ν  λέγει ό,τι κάνει.

********** 

Ένα μάγο βρίσκω και με σταματά 
και σαν εμπνευσμένος τέτοια μ’ ερωτά: 
Πες μου, θέλεις δόξες, πλούτη, θησαυρούς; 
Θέλεις μεγαλεία, τίτλους και σταυρούς;
Δεν ζηλεύω, μάγε, τίποτ’ απ’ αυτά,
μήτε δόξες θέλω, τίτλους και λεφτά.
Μ’ όσες ευκολίες και να τ’ αποκτήσεις
πρέπει να δουλεύεις για να τα κρατήσεις.
Εγώ θέλω μόνο, μάγε κουνενέ,
να κοπροσκυλιάζω μες στον καφενέ,
και το κράτος τούτο, που το λεν σακάτικο,
να μου κόβει πάντα τακτικό μηνιάτικο.

***********

Ου! να χαθείς, κηφηναριό… στων μελισσών το σμήνος
εσύ ζηλεύεις μοναχά την θέσιν του κηφήνος,
και θέλεις πάντα χάρισμα να τρώγης στην κυψέλην,
οπόταν είσαι μάλιστα γιγαντομάχος Έλλην.

“Ο ΦΑΣΟΥΛΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ”
του Γ. Σουρή

ΜΕΛΙΝΑ…., η Ελληνίδα Θεά του Πολιτισμού

 

Μελίνα Μερκούρη (φωτογραφία)«Γεννήθηκα Ελληνίδα.
Θα πεθάνω ΕΛΛΗΝΙΔΑ»
..ήταν η απάντηση της Μελίνας
όταν οι δικτάτορες της Χούντας απαγορεύουν τα τραγούδια της
και δεσμεύουν την περιουσία της,
της ακύρωσαν.. το διαβατήριο 
και
της αφαιρέθηκε η Ελληνική Ιθαγένεια 
                                                                                
         
Όλη της η ζωή
ό ν ε ι ρ α.., ε λ π ί δ ε ς.., αγωνίες
κι  α γ ώ ν ε ς… για την Δημοκρατία και τη Ελευθερία
κι η Καρδιά της.. χτυπούσε Ελλάδα.

         
Σπουδαία ηθοποιός του θεάτρου..
και του κινηματογράφου με διεθνή καριέρα
Γενναία και ακούραστη Αγωνίστρια της Δημοκρατίας
στον αγώνα κατά της χούντας.. (1967-1974)

         
"έμαθα να ζώ κάθε στιγμή…" είπε
"πιστεύω ότι έκανα αυτό που έπρεπε
και το έκανα καλά.."

            
 Πολιτικός με Ψυχή.. που τη φώτιζε και τη φλόγιζε 
η Λατρεία για την  Ε λ λ ά δ α  και ο Πολιτισμός της..

         
"ΔΩΣΤΕ τα ΠΙΣΩ"
"Πρέπει να καταλάβετε τι σημαίνουν
τα Μάρμαρα του Παρθενώνα για μας.
Είναι το καμάρι μας. Είναι οι θυσίες μας.
Είναι το υπέρτατο σύμβολο ευγένειας.
Είναι φόρος τιμής στη δημοκρατική φιλοσοφία.
Είναι η φιλοδοξία και το όνομά μας.
Είναι η ουσία της Ελληνικότητάς μας" έλεγε…

         
…πλατύ ποτάμι η A γ ά π η.. και βαθύ
κουράστηκε και πάει να κοιμηθεί..
Για ποιο ταξίδι κίνησες να πας
να με θυμάσαι και να μ’ αγαπάς..

       
"Πως είναι δυνατόν μια κοινότητα
που στερείται την πολιτιστική της διάσταση
να μπορεί να αναπτυχθεί". 
"Ο  πολιτισμός είναι η ψυχή της κοινωνίας"
 "…ο καθορισμός της ευρωπαϊκής ταυτότητας
βρίσκεται ακριβώς στο σεβασμό της ιδιαιτερότητας
και στο να δημιουργήσουμε ένα παράδειγμα ζωντανό μέσα από ένα διάλογο των πολιτισμών της Ευρώπης.
Η φωνή μας είναι καιρός να ακουστεί με την ίδια δύναμη όπως αυτή των τεχνοκρατών. Ο πολιτισμός, η τέχνη
και η δημιουργία, δεν είναι λιγότερο σημαντικά
από το εμπόριο, την οικονομία, την τεχνολογία".
 

      
"Αν με ρωτήσετε εάν θα ζω όταν τα Μάρμαρα
του Παρθενώνα επιστρέψουν στην Ελλάδα,
σας λεω πως ΝΑΙ, θα ΖΩ. Αλλά κι αν ακόμη
δεν ζω πια, θα ξαναγεννηθώ". 

"Οι πνευματικοί άνθρωποι ΠΡΕΠΕΙ να κάνουν πολιτική,
π ι σ τ ε ύ ω… ότι η Πνευματικότητα και η Τέχνη
β ο η θ ά ε ι  την πολιτική"
έλεγε η Μελίνα Μερκούρη…. και το απέδειξε!

                                                                                                                       Vasso

Ταξιδεύοντας στον Μουσικό Κόσμο… της ΜΑΡΙΑΣ_Toxotina

                                                                                                                                            

Τρέχουν οι ανάγκες μας και πίσω εμείς
Μες στις ψιχάλες τα λιγομίλητα…
Παιδιά των δρόμων στάσου για να δεις
Πώς περιμένουν το χειμώνα το βαρύ.

Και κάθε μέρα, κάθε νύχτα
Μας σημαδεύει μες στα μάτια η ζωή
Κι όλο που πάει να μας πετύχει
Εμείς ξυπνάμε πάλι ζωντανοί.

Ε. Τσαλιγοπούλου

                                                                                   

Και σου τραγουδώ.., δεν μπορώ να κλάψω
Μέσα απ το τραγούδι.. βρίσκω ό,τι αγαπώ..
Βγαίνω στη βροχή…, μόνο αυτή σου μοιάζει
Μάνα που αγκαλιάζει.. ό,τι όμορφο ξεχνώ..

Τάκης Σωτηρχέλλης

                                                                                   

-Να σε νανουρίσω μ’ενα στεναγμό
κι ύστερα νάρχίσω απ’την αρχ’η να σ’Αγαπώ… 
-Πρώτη φορά γράφω τραγούδια… για σένα
-Στο νου μου βάζω φτερά να βρώ μονοπάτια για σένα
-Σαν να’ναι πρώτη φορά με μάτια υγρά θαμπωμένα
απλά σ’αγγιζω ξανά και γίνομαι ένα με σένα…
τώρα πρώτη φορά… ένα με σένα…

Μαρινέλλα- Στ. Κορκολής 

                                                                                   

έλα κύμα πάρε με…
και μες στην αγκαλιά του πάλι βάλε με…
μα αν αυτός μ’απαρνηθεί σε πέλαγο βαθύ
ναυάγιο άσε με…
Μια στιγμούλα…. μοναχά μέσα στο χρόνο
να μου τη δώσεις.. την απόσταση να σβήσω.

Χαρούλα Αλεξίου

                                                                                   

Και εγώ που αγάπησα πάλι την ιδέα σου μόνο
και κάποιο στίχο που σου μοιάζει,
κοιτάζω έξω και χαράζει… έγινε το αύριο πάλι χθες.

Θα σβήσω το φως κι όσα δε σου χω χαρίσει
σε ένα χάδι θα σου τα δώσω…..

Χαρούλα Αλεξίου

                                                                                   

Και φοβάμαι μη φύγεις.. ο αέρας παγώνει
κι η καυτή σου ανάσα.. το μυαλό μου θολώνει.

Και φοβάμαι μη φύγεις.. μα άλλο δρόμο δεν έχεις
και σου γράφω στο τζάμι..  σ’α γ α π ώ  να προσέχεις.

Βασίλης  Παπακωσταντίνος

Σε  Ε υ χ α ρ ι σ τ ο ύ μ ε… Μαρία
είναι υπέροχη η συλλογή σου!
Σ υ γ χ α ρ η τ ή ρ ι α.. 

 

Ε λ ε ύ θ ε ρ ο ι Άνθρωποι…. Δ ι α μ ά ν τ ι α Τέχνης..

                                                                                                                                                    

    

Α Σ Τ Ρ Α Π Ο Γ Ι Α Ν Ν Ο Σ
(Κοτσαμπάσιδες, Τσιφλικάδες και… Κολλήγοι)

Και πού να ρίξω το μεγάλο μου καημό
όπου θ’ ανοίξει η γης, θ’ ανοίξει η γης
και θα ραΐσει το βουνό…
…………..
Ήλιε φονιά πως άφησες να γίνει το κακό
σκοτώσανε το σταυραετό και τον αυγερινό
κάτω στο σταυροδρόμι σκοτώσανε το νιο.

 
    
"Ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο"
"
 
    
 
Φ.  ΓΚΑΡΘΙΑ ΛΟΡΚΑ, ΜΑΝΟΣ ΚΑΤΡΑΚΗΣ, N. ΓΚΑΤΣΟΣ
Σταύρος Ξαρχάκος και Κώστας Πασχάλης
"TO ΧΤΥΠΗΜΑ ΚΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ"

Τι να σου πω γι’ αυτά τα σύννεφα,
γι’ αυτό τον ουρανό;
Να τα κοιτάζω, να τα κοιτάζω,
να τα κοιτάζω και τίποτ’ άλλο.

    
"Το Γελαστό Παιδί"
 
    
Γ. Ρίτσος, Μ. Θεοδωράκης
"Ρωμιοσύνη"
 
       
του Μίκη Θεοδωράκη  για τον  Α Λ Ε Κ Ο  ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ
τραγουδά Γ. Νταλάρας
 
Μέσα στο Μάη σκοτώθηκες το αίμα σου μαβί
έβαψε μαύρο τον ουρανό κόκκινο τον καιρό
Κόκκινο τριαντάφυλλο…. κόκκινο το δειλινό.
………………………….
Τώρα οι σημαίες γενήκανε είδη εμπορικά
είναι τα όνειρα αγαθά καταναλωτικά
Κόκκινο τριαντάφυλλο… κόκκινο το δειλινό.
 

    
Ν. Γκάτσος, Στ. Ξαρχάκος, Γ. Νταλάρας

"…στην εποχή μας οι ήρωες γίνονται μπελάς.
Μας ξυπνούν απ τη "μακαριότητά" μας
και δε το θέλουμε. Προτιμάμε να κοιμόμαστε.."

    
Χάννα μ’ακούς;
Όπου κι αν είσαι ΣΗΚΩΣΕ τα ΜΑΤΙΑ…
Τα σύννεφα διαλύοναι… τα διαπερνά ο ήλιος…
μπαίνουμε σ’ενα καλύτερο Κόσμο.
Σ Η Κ Ω Σ Ε  τα  ΜΑΤΙΑ Χάννα…
Η ΨΥΧΗ του ΑΝΘΡΩΠΟΥ  έχει Φτερά
Μ Α Θ Α Ι Ν Ε Ι… να  Π Ε Τ Α  προς την ΕΛΠΙΔΑ , 
το ΜΕΛΛΟΝ…

 Κ Υ Τ Τ Α Ξ Ε   Ψ Η Λ Α   Χάννα…
Το ΜΕΛΛΟΝ μας ΑΝΗΚΕΙ…
ά κ ο υ σ ε ς?

Μαρινέλλα…. η Βασίλισσα του Λαϊκού Τραγουδιού


Η Μαρινέλλα…γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη μια Κυριακή του Μάη.. (20 Μαϊου)… και σε ηλικία 5 μόλις ετών τραγούδησε στο Ραδιόφωνο και έπαιξε σε Παιδικό Θέατρο… Ο πρώτος της δίσκος κυκλοφόρησε το 1957, ενώ είχε αρχίσει να συνεργάζεται με τον Στέλλιο Καζαντζίδη..
και γνώρισαν μεγάλη επιτυχία στην Ελλάδα και το Εξωτερικό…

                                                                                                                                                

Μαζί τραγούδησαν μεγάλους συνθέτες:
Θεοδωράκη,  Χατζιδάκι, Κατσαρό, Ζαμπέτα, Δερβινιώτη.
Παντρεύτηκαν το 1964 αλλά χώρισαν το 1966.
Η μεγαλύτερη επιτυχία ήλθε το 1967 με το τραγούδι
του Γ. Ζαμπέτα: "Σταλιά – Σταλιά" με "ψυχούλα" όπως είχε πει ο Ζαμπέτας τότε.. στη θέση της Αλίκης Βουγιουκλάκης. 

                                                                                                                                                   

Aγόρι μου, στολίδι μου σαν γέρνεις και μ’αγγίζεις
Πιο πέρα κι απ τα πέρατα του κόσμου μ’αρμενίζεις..

Σταλιά-σταλιά κι αχόρταγα τα πίνω τα φιλιά σου
Κουρνιάζω σαν αδύνατο πουλί στην αγκαλιά σου..

                                                                                                                                                   

Το 1968, συμμετέχει στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη "Γοργόνες και Μάγκες" με το θρυλικό "Άνοιξε πέτρα",
το τραγούδι του Μίμη Πλέσσα… που την καθιέρωσε.
.

                                                                                                                                                   

 Ήταν η πρώτη τραγουδίστρια που έκανε παράσταση… χρησιμοποίησε το μικρόφωνο ως μέσο έκφρασης, έπαιξε με τα φώτα, χόρεψε στη πίστα έπαιξε με κίνηση των χεριών..
Τραγούδησε μ’όλη τη δύναμη της ψυχής της.. τραγούδια του Μ. Πλέσσα, του Χ. Λεοντή, του Γ. Χατζηνάσιου κ.α. και συνεργάστηκε με τον Γ. Πουλόπουλο, τον Στ. Διονυσίου,
τον Δ. Μητροπάνο και τον Μ. Κώτσογλου.. 
 

                                                                                                                                                  

Το 1974 εκποσώπησε την Ελλάδα στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision με το τραγούδι του Γ. Κατσαρού
και Πυθαγόρα "Κρασί, θάλασσα και τ’ αγόρι μου"
Το 1975.. άρχισε την συνεργασία της με τον Κ. Χατζή
στη Μπουάτ…

                                                                                                                                                   

από το 1985 μέχρι μέχρι σήμερα…. η Μεγάλη Κυρία
του Ελληνικού Πενταγράμμου και του Έρωτα..
θα συνεργαστεί με Β. Μοσχολιού, Δ. Μητροπάνο, Γ. Πάριο,
Α. Καλογιάννη, Ε. Αρβανιτάκη και Γ. Νταλάρα… αλλά
και με νέους τραγουδιστές όπως Αλ. Χατζή, Δ. Κόκοτα, 
Α. Ρέμο και τον Στ. Κορκολή.
  
Το 1995 έπαιξε την κορυφαία του χορού στην παράσταση "Γυναικών πάθη" σε συνθέσεις των Σταμάτη Κραουνάκη, Χρήστου Λεοντή και άλλων, η οποία παρουσιάστηκε
στο Ηρώδειο.
 
 

 

                                                                                                                                                  

Το 1998 η Μαρινέλλα δίνει συναυλίες στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών παρουσιάζοντας το πρόγραμμα "Η Μαρινέλλα τραγουδά και θυμάται" ενώ το 1999 παρουσίασε το
"Με Βάρκα το τραγούδι" όπου τραγούδησε ξένα και Ελληνικά τραγούδια..
Το 2002 τραγούδησε με το Γ. Νταλάρα στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών ξανά μετά από 30 χρόνια, και αργότερα έκαναν περιοδείες και στην Ελλάδα, στην Αμερική
και στην Αυστραλία. Το 2008 συναντά τον Γ. Πάριο,
20 χρόνια μετά την πρώτη τους συνεργασία… ενώ
την ίδια χρονιά συναντά μεγάλη επιτυχία στην Ισπανία.

"Για μένα είναι η Βασίλισσα του λαϊκού τραγουδιού!"
είχε πεί ο
Αλέξης Μινωτής, ενώ ο Μάνος Κατράκης είπε:
"Είναι μια πραγματικά ανεπανάληπτη καλλιτέχνιδα-δημιουργός στο είδος της…., με πάθος και έρωτα για τη δουλειά της…".."Ποτέ δεν θα ξεχάσω τη φωνή της"
είπε η
Ίνγκριντ Μπέργκμαν "…"
μια μεγάλη φωνή και προσωπικότητα.." είπε ο Μίκης Θεοδωράκης
"Αν αυτή η γυναίκα δεν έμενε στην Ελλάδα έφταναν
δύο βδομάδες.. για να μιλάει γι’ αυτή όλη η Ευρώπη!"
 
είχε πεί ο
Φρανκ Σινάτρα…

http://www.youtube.com/watch?v=MPgEZV3dH4w

 

«Στέλλιος Καζαντζίδης» …το Σπίτι για τ’απροστάτευτα ορφανά

                      
  Υ Μ Ν Ο Σ  στη  Ζ Ω Η

         

Τι όμορφο που είναι να ζεις
να σου λεν καλημέρα του κόσμου τα χείλη
τη ζωή να την κάνεις τραγούδι αγάπης
τι όμορφο που είναι να ζείς
σαν παιδί να απορείς και να ζεις…

έγραφε ο Hikmet Nazim
και τραγούδησε…. ο
Στέλλιος Καζαντζίδης!

 Πέρασαν 8 ολόκληρα χρόνια… χωρίς τη ζωντανή του παρουσία…. όμως τα τραγούδια του εμπνέουν ακόμα σκέψεις και πρωτοβουλίες αγάπης για τον Ανθρώπινο πόνο.. Με πρωτοβουλία της Μαρινέλλας… διοργανώθηκαν 
δύο Συναυλίες αφιερωμένες στη Μνήμη του… Σήμερα, Παρασκευή βράδυ στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο στην Αθήνα
και την Τετάρτη στο Καυτανζόγλειο Στάδιο στη Θεσσαλονίκη…

Τα έσοδα θα διατεθούν στο Σωματείο Κοινωνικής Μέριμνας "Η Αρωγή" για τον  Ξ ε ν ώ ν α  που θα  φ ι λ ο ξ ε ν ε ί ορφανά και απροστάτευτα παιδιά με ειδικές ανάγκες.

   

Σ όλα τα πλάτη και τη γης, μικρά μωρά πεινούνε
Άρρωστα στούδε και πετσίν, και οι τρανοί τερούνε
Άρρωστα στούδε και πετσίν, και οι τρανοί γελούνε

Χριστέ μ άλλα είπες σ ανθρώπς, και άλλα την εφτάνε
Άπαν σην γήν μικρά μωρά, πεινούνε κι απωθάνε..

         

Μην με κρατήσεις μονάχα από συμπόνια
Το κρύο το συνήθισα θ’ αντέξω και στα χιόνια…

"…..κι αν χιονίζει και αν βρέχει…
τ’ α γ ρ ι ο λ ο ύ λ ο υ δ ο  θ’αντέχει!

       

Άπονη ζωή δεν θέλαμε παλάτια
κι αστέρια να μας χάριζες…
μια μπουκιά ψωμί για μας
τα ορφανά περιστέρια… ας  χαλάλιζες…

   

«Αυτό το σπίτι θα χτιστεί οπωσδήποτε. Το πήρα προσωπικά. Μόνοι μας παλεύουμε. Δεν έχουμε χορηγούς. Δεν έχω ανάγκη κανένα υπουργείο. Ένα μόνο έχω ανάγκη.
Το  Υ π ο υ ρ γ ε ί ο  του  Λ α ο ύ
», δήλωσε η  Μ α ρ ι ν έ λ λ α

…σ’αυτό τον Τόπο… υπάρχουν ακόμα  ‘Α ν θ ρ ω π ο ι
ε υ τ υ χ ώ ς…