Δάχτυλα και γόνα,
τα στήθια και σαγόνια,
μες στο μούστο ματωμένα
κόκκινες φωνές κι ιδρώτας,
στις κατηφοριές
το χρυσό κακάρισμα της
κότας.

 

Απ’ τον Έβρο στο Τσιρίγο
κάθε κλήδονα και τρύγο
Η Ελλάδα το γλεντάει
με κλαρίνα και βιολιά
……
Απ’ τη Κάρπαθο στη Θάσο
κι’ απ’ την Άρτα στην Αγιάσο
Η Ελλάδα το γλεντάει
και τα βάσανα ξεχνά

 

…στο παλιόκοσμο ετούτο η ζωή δεν έχει μπέσα
με πέταξε η θάλασσα καράβι στο μουράγιο
κι αναρωτιέμαι κι απορώ.. στα βάσανα για να βαστώ
που το βρίσκω το κουράγιο…
Στις φουρτούνες Κ α π ε τ ά ν ι ο ς
ε για μόλα… ε για λέσα….

στο παλιόκοσμο ετούτο η ζωή δεν έχει μπέσα..
με τον… Ορέστη Μακρή

 

..θα’θελα να’σουνα αετός
για να σου τραγουδήσω…
να σου ραγίσω την καρδιά
να σε ξανακερδίσω
και με την πιο γλυκιά πενιά
τραγούδι να σου χτίσω..

 

Κ Α Λ Ο    Τ Ρ Υ Γ Ο