ΟΔΟΣ  ΟΝΕΙΡΩΝ

Α δ ι α φ ο ρ ώ για την δόξα.
Με φυλακίζει μες στα πλαίσια
που καθορίζει εκείνη κι όχι εγώ.

Π ι σ τ ε ύ ω στο τραγούδι
που μας αποκαλύπτει
και μας εκφράζει εκ βαθέων,
κι όχι σ’ αυτό που κολακεύει τις επιπόλαιες
και βιαίως αποκτηθείσες συνήθειές μας.

  

Π ε ρ ι φ ρ ο ν ώ
αυτούς που δεν στοχεύουν στην αναθεώρηση
και στην πνευματική νεότητα,
τους εύκολα «επώνυμους» πολιτικούς και καλλιτέχνες,
τους εφησυχασμένους συνομήλικους,
την σκοτεινή και ύποπτη δημοσιογραφία
καθώς και την κάθε λογής χυδαιότητα.

Έτσι κατάφερα να ολοκληρώσω την τραυματισμένη
από την παιδική μου ηλικία προσωπικότητα,
καταλήγοντας να πουλώ «λαχεία στον ουρανό»
και προκαλώντας τον σεβασμό των νεωτέρων μου
μια και παρέμεινα ένας γνήσιος Έλληνας
και Μεγάλος Ερωτικός.

  


Έγραψα
ποιήματα και πολλά τραγούδια,
και ασκήθηκα ιδιαίτερα στο να επιβάλλω
τις απόψεις μου με δημοκρατικές διαδικασίες,
πράγμα που άλλωστε με ωφέλησε τα μέγιστα,
σαν έγινα υπάλληλος τα τελευταία χρόνια.
Απέφυγα μετά περίσσιας βδελυγμίας
ότι τραυμάτιζε το ερωτικό μου αίσθημα
και την προσωπική μου ευαισθησία.

  


Ταξίδεψα
πολύ και αυτό με βοήθησε
ν’ αντιληφθώ πώς η βλακεία
δεν ήταν αποκλειστικόν του τόπου μας προϊόν,
όπως περήφανα ισχυρίζονται κι αποδεικνύουν
συνεχώς οι έλληνες σωβινιστές
και της εθνικοφροσύνης οι εραστές.
Παράλληλα ανακάλυψα ότι τα πρόσωπα
που μ’ ενδιαφέρανε έπρεπε να ομιλούν
απαραιτήτως ελληνικά, γιατί σε ξένη γλώσσα
η επικοινωνία γινότανε οδυνηρή
και εξαφάνιζε το μισό μου πρόσωπο…"

  

ΧΟΡΟΣ ΜΕ ΤΗ ΣΚΙΑ ΜΟΥ
Σαν μπήκα σπίτι μου άρχισα να χορεύω.
Ο ήχος μιας μπάντας με παρασύρει.
Σκίζω το τοίχο, βρίσκομαι στους δρόμους,
χρωματισμένους εφιαλτικά κι οι μπάντες
να χτυπάνε στους ρυθμούς ξέφρενα,
ενώ εγώ χάνομαι μέσα στο χρόνο, μόνος,
έρημος, μέσα από εκεί που ήρθα,
αφήνοντας πίσω μου ένα χαμόγελο παντοτινό
στη μνήμη των ανθρώπων.
Γιατί ποτέ κανείς δεν θα γνωρίσει αν ήρθα,
αν έφυγα κι αν πράγματι υπήρξα
κάποτε τυχαία ανάμεσά τους…

Μ ά ν ο ς   Χ α τ ζ ι δ ά κ ι ς
                                                  

Advertisements