Hai un sangue, un respiro.
Sei fatta di carne, di capelli,
di sguardi anche tu.
Terra e piante, cielo di marzo, luce,
vibrano e ti somigliano
‒ il tuo riso e il tuo passo
come acque che sussultano ‒
la tua ruga fra gli occhi
come nubi raccolte
 il tuo tenero corpo una zolla nel sole.

Hai un sangue, un respiro.
Vivi su questa terra.
Ne conosci i sapori, le stagioni, i risvegli,
hai giocato nel sole, hai parlato con noi.
Acqua chiara,
virgulto primaverile, terra,
germogliante silenzio,
tu hai giocato bambina,
sotto un cielo diverso,
ne hai negli occhi il silenzio, una nube,
che sgorga come polla dal fondo.
Ora ridi e sussulti sopra questo silenzio.

Dolce frutto che vivi sotto il cielo chiaro,
che respiri e vivi questa nostra stagione,
nel tuo chiuso silenzio è la tua forza.
Come erba viva nell’aria rabbrividisci e ridi,
ma Τu, Τu sei Τerra. Sei radice feroce.
Sei la Τerra che aspetta.

*********
 
Έχεις αίμα κι ανάσα.
Είσαι κι εσύ φτιαγμένη από σάρκα,
με μαλλιά και με βλέμμα.
Η Γη και τα λουλούδια του Μάρτη,
ο ουρανός και το φως,
πάλλονται και σου μοιάζουν,
στο γέλιο και στο βήμα σου..
σαν τα νερά που αναπηδούν-
κι οι ρυτίδες ανάμεσα στα μάτια σου,
σαν σύννεφα μαζεμένα..
και το τρυφερό κορμί σου,
 σβώλος γης.. πάνω στoν ήλιο.
 
Έχεις αίμα και ανάσα.
Ζεις πάνω σε τούτη τη Γη.
Γνωρίζεις τις γεύσεις, τις εποχές,
τα ξυπνήματα… έπαιξες κάτω απ’τον ήλιο,
μίλησες μαζί μας.
Καθαρό νερό της άνοιξης,
βλαστάρι, χώμα, ανθισμένη σιωπή,
Εσύ έπαιξες όταν ήσουνα μικρούλα
κάτω από ένα διαφορετικό ουρανό,
έχεις τη σιωπή μέσα στα μάτια σου,
σαν ένα σύννεφο, σαν μια πηγή
που αναβλύζει από τα βάθη..
Τώρα γελάς και λικνίζεσαι
μέσα σ’αυτή τη σιωπή.

Γλυκός καρπός που ζεις
κάτω από τον καθαρό ουρανό
που ανασαίνεις και ζεις στη δική μας εποχή
στην ερμητικά κλεισμένη σιωπή
βρίσκεται η δύναμή σου.
Όπως το χλωρό χορτάρι στον αέρα
ανατριχιάζεις και γελάς,
όμως Εσύ, Εσύ είσαι Γη. Είσαι η άγρια ρίζα.
Είσαι η Γη που περιμένει.

*******  
Cesare Pavese
απο τή συλλογή:
"Verrà la morte e avrà i tuoi occhi"
21 marzo 1950
Μετάφρ. Lunapiena