Παίξε βραχνή μου φ υ σ α ρ μ ό ν ι κ α
π α ί ξ ε  για την  α γ ά π η  μου…
Ας πιούμε κάτι ακόμα
ζεστά ποτά και όνειρα,
η  Ν ύ χ τ α  κρατάει ακόμα

 

 
Η  Φυ σ α ρ μ ό ν ι κ α
α π ό ψ ε  παίζει για  Σ έ ν α..

 
 

  

Μια  φ υ σ α ρ μ ό ν ι κ α  που κλαίει
α κ ο λ ο υ θ ώ  τα βήματά σου
μέσα στην ερημιά του κόσμου
κι έρχομαι π λ ά ι  εκεί  κ ο ν τ ά  σου.

 
 

  
Μ’ ένα τραγούδι σου ‘λεγα:
"Θα σ’ α γ α π ώ   γ ια πάντα".
Κι ερχόταν ο αντίλαλος
σαν μια παλιά μπαλάντα:
"για  π ά ν τ α,  για  π ά ν τ α".

Κι έγιν’ η  α  γ ά π η   ερημιά,
μια  φ υ σ α ρ μ ό ν  ι κ α  παλιά
που την πετάξαν τα παιδιά χωρίς καρδια…

 
 

  
  Ε ί σ α ι  στο βάθος και σ’ακούω που τραγουδάς 
Είσαι το  β ά θ ο ς, μέσα σου κρυμμένος μένω..
Η  φ υ σ α ρμ ό ν ι κ α  που φτάνει ως εμάς
κρατάει στο χέρι της δρεπάνι ακονισμένο..

                  

 
 

 

Όνειρο που φεύγει είν’ η ζωή,
μέσα στ’ όνειρό μου είσαι κι εσύ.