Δ ώ ρ ο  η  Ζ ω ή

Δώρο κι η Μέρα που γερνά
Κι η Νύχτα που ανατέλλει.
Δώρο το δάκρυ που κυλά,
Το γέλιο που αναγγέλλει.

Δώρο κι αυτή η διαδρομή
Κι ο τόπος που μακραίνει
Κι όσα σταθήκανε αφορμή,
Το  θ α ύ μ α  ν’ ανασαίνει..

Δώρο το βλέμμα που κοιτά
Το φως και δε ραγίζει.
Δώρο κι ο χρόνος που ακουμπά,
Πληγές κι αναγνωρίζει.

Το πικραμύγδαλο του κόσμου,
Με το φιλί σου απόψε δώσ’ μου.
Δώρο η Ζωή… και λάμπει ωραία,
Μες στο λυγμό της και πιο νέα.

Στίχοι: Παρασκευά Καρασούλου
Μουσική: Θοδωρή Οικονόμου
Ερμηνεία: Μαρία Δημητριάδη
από το δίσκο: «Δον Κιχώτες»