Αναμνήσεις μένουν οι ωραίες στιγμές…
ο καιρός κυλάει κι οι αγάπες περνούν

κι οι καρδιές μας όλα τα ξεχνούν.

       
 Αν βουληθώ, αν βουληθώ… να σ’ αρνηθώ
να σ’ απολησμονήσω
να μην εβρώ νερό να πιω…
μη ρούχο να φορήσω

Αν βουληθώ, αν βουληθώ… να σ’ αρνηθώ
να σ’ απολησμονήσω
να μη μπορώ φιλί να βρω….
μη δάκρυ να δακρύσω

Μιχάλης Βιολάρης

    
Αν όπως λένε ο καιρός τη μνήμη ξεθωριάζει,
γιατί ο δικός της λογισμός τις νύχτες μ’ αγκαλιάζει;

Ποτέ μου δε μιλώ γι’ αυτή, ποτέ μου δε ρωτάω,
μα στ’ όνειρό μου έρχεται κι απότομα ξυπνάω. 

  
Lontano  Lontano

Μακρυά… Μακρυά… μες στο χρόνο
κάτι στα μάτια ενός άλλου
θα σου θυμήσουν τα μάτια μου
τα μάτια… που τόσο σ’αγαπούσαν.

Και μακρυά, μακρυά μες στο χρόνο
σ’ένα χαμόγελο στα χείλη ενός άλλου
θα βρείς την ατολμία μου
για την οποία κάποτε με πείραζες…

Και μακρυά… μακρυά μες στο χρόνο
η έκφραση κάποιου προσώπου
θα σου θυμήσει το προσωπό μου
και τη θλίψη μου…  που τόσο αγαπούσες.

Και μακρυά… μακρυά μες στο χρόνο
κάποιο βράδυ θα είσαι παρέα με κάποιον άλλο
και ξαφνικά.. ποιός ξέρει πώς.. και γιατί
θ’αρχίσεις να μιλάς για μένα,
μια Αγάπη… πιά  τόσο  μακρυνή.

Luigi TENCO
Trad. Lunapiena