Τ ε τ ά ρ τ η  βράδυ πάγωσαν όλα.
Απ`το σκοτάδι με κοιτάς.

Τ ε τ ά ρ τ η  βράδυ ένας χειμώνας
με προστατεύει κι εσύ γελάς.

 


 
Μέσα στη πόλη αριθμός
Χαράματα Τ ε τ ά ρ τ η ς
Τους δρόμους παίρνεις μοναχός..

Σεργιάνι μες στις γειτονιές
Που έπαιζες παιδάκι…
Κυνηγητό με τις σκιές,
Όσων χαθήκαν μες στο χθες..
Ζητώντας μιαν Ιθάκη.

Ένας σπουργίτης στη βροχή
Της ερημιάς ιππότης
Να τραγουδάει κάθε πρωί
Τα μπλουζ της άγριας  ν ι ό τ η ς..  

 
 

 
Τετάρτη Βράδυ.. κι είμαι εδώ…
πολλά έχω μάθει.. και πολλά μου ξεφύγανε..
πως ν’αποφύγω τη μοναξιά.. που με αγάπησε
και λίγο λίγο.. το μυαλό μου.. το συμπάθησε.

 

 
Με μια ματιά, μ’ένα φιλί.. μας πήρε η  Α γ ά π η
Κι όλα του κόσμου τα κρυφά.. μας μοιάζαν φανερά
Τους χάρτες ξεδιπλώσαμε.. του Μάη, μια Τετάρτη
Για την Εδέμ ανοίξαμε φτερά…

Κάποια μπαλάντα της βροχής..
με σέρνει …στα παλιά
Πρόσωπα χίλια άλλαξα.. και ίδιος έχω μείνει
Λέω τ όνομα σου.. και πετούν πουλιά..

Που ταξιδεύεις και που πας??
Βρήκες εκείνο που ζητάς??
Που ταξιδεύεις και που πας??
Όπως κι αν ζεις να  μ’α γ α π ά ς..