Archive for Μαρτίου 2010

Στον Κήπο της Γεσθημανή


 

Μυστικός  Δείπνος

Αρχείο:Leonardo da Vinci (1452-1519) - The Last Supper (1495-1498).jpg
από… Leonardo da Vinci

    

 

Ο Κήπος της Γεσθημανή

 

Παραιτήθηκε χωρίς έχθρα,

σαν να γύριζε δανεισμένα πράγματα,

τα θαύματά Του και τη δύναμή Του.

Και τώρα, ήταν σαν εμάς θνητός.

 

Βλέπεις την προέλαση των αιώνων,

σαν την πορεία προς Εμμαούς.

Μπορεί ν’ ανάψει τις καρδιές στο δρόμο.

Λόγω της φοβερής μεγαλοσύνης

που υπάρχει στο εθελούσιο μαρτύριο,

κατεβαίνει μέχρι τον τάφο.

 

"Κατεβαίνω στον τάφο

και στην Τρίτη μέρα «αναστήσομαι»…

Και σαν τις σχεδίες που πλέουν στο ποτάμι,

έτσι σε μένα για την κρίση,

όπως οι μαούνες στη σειρά,

οι αιώνες, από το σκοτάδι,

θα έρχονται παρασυρμένοι…

 

Borís Leonídovič Pasternàk

(1890-1960)

 

Ρώσος ποιητής και συγγραφέας, 
που αρνήθηκε για πολιτικούς λόγους
το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας… το 1958

   
..μες στο κλειστό δωμάτιο.. υπάρχουν όλα..
Ο φόβος του Χριστού στον Κήπο της Γεσθημανή
τα βήματα της θλίψης Του, της αίγλης Του το  φ ω ς
το αίμα των θυσιασμένων και οι χαμένοι στόχοι τους
το ψύχος το δριμύ των χωρισμών..

Μες στο κλειστό δωμάτιο… υπάρχουν όλα
αν έχεις μάτια να τα δεις, αν έχεις χέρια να τ’ αγγίξεις
μπορείς να βρεις κλειδί.. να ξεκλειδώσεις τη σιωπή τους
αρκεί να πας, ολάνοιχτος…, γυρεύοντάς τα…

"το μεν πνεύμα πρόθυμον, η δε σαρξ ασθενής.."

 

Αφιέρωμα στην… Αγιά Σοφιά

 

Η Αγία Σοφία απ’τα ωραιότερα Μνημεία
 Σύμβολα θρησκευτικής Λατρείας στον Κόσμο

  
Σημαίνει ο Θεός σημαίνει η Γη,
σημαίνουν.. τα επουράνια
σημαίνει κι η Αγιά Σοφιά, το μέγα Mοναστήρι,
με τετρακόσια σήμαντρα κι εξηνταδυό καμπάνες..

  
Δρόμο δρόμο.. βρήκαμε χώμα και νερό..
απ’ τον πόνο βγήκαμε.. κι από το χαμό..
συννεφάκια αρμένισαν σ’ άλλους ουρανούς,
τα παιδιά μας γέννησαν.. κόρες κι εγγονούς.

Μα το βράδυ που ‘ρχεται τ’ όνειρο μας παίρνει
στην Πέργαμο μας φέρνει και στο Μαρμαρά.

  

«…σαν προσευχή…. 
Η φιλοδοξία μου ήταν να φτιάξω  ένα έργο,
για όλους τους αληθινούς Νέους.
Για τους γενναίους, τους ελεύθερους και δυνατούς,
όπως θα έλεγε ο Εγγονόπουλος την εποχή εκείνη».

Μάνος Χατζιδάκις 
 

 

Τροπάριο Κασσιανής Μοναχής


Τροπάριο Κασσιανής

Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή,
την σην αισθομένη θεότητα, μυροφόρου
αναλαβούσα τάξιν, οδυρομένη,
μύρα σοι προ του ενταφιασμού κομίζει.
Οίμοι! λέγουσα, ότι νυξ μοι υπάρχει,
οίστρος ακολασίας, ζοφώδης τε και ασέληνος,
έρως της αμαρτίας.
Δέξαι μου τας πηγάς των δακρύων,
ο νεφέλαις διεξάγων της θαλάσσης το ύδωρ˙
κάμφθητί μοι προς τους στεναγμούς της καρδίας,
ο κλίνας τους ουρανούς, τη αφάτω σου κενώσει. Καταφιλήσω τους αχράντους σου πόδας,
αποσμήξω τούτους δε πάλιν,
τοις της κεφαλής μου βοστρύχοις˙
ων εν τω παραδείσω Εύα το δειλινόν,
κρότον τοις ωσίν ηχηθείσα, τω φόβω εκρύβη.
Αμαρτιών μου τα πλήθη και κριμάτων σου αβύσσους,
τις εξιχνιάσει, ψυχοσώστα Σωτήρ μου;
Μη με την σην δούλην παρίδης,
ο αμέτρητον έχων το έλεος.

Μοναχή Κασσιανή

Ποίημα Κασσιανής Μοναχής

Κύριε
Eγώ η γυναίκα η μολυσμένη των αμαρτιών
στα σπλάχνα μου την θεότητά σου
κι έγινα μυροφόρος
Με οδυρμούς μύρα ακουμπώ
εμπρός από τον τάφο σου.
Τα σπλάχνα μου η νύχτα τα κατέχει
Μανία η ακολασία μου
Σκοτάδι και θάνατος της σελήνης
ο έρως μου της αμαρτίας .
Πάρε τα μάτια μου
μαζί με τα δάκρυά τους εσύ
που όρισες η θάλασσα
να κατάγεται από τα σύννεφα.
Κλίνε πάνω από τον στεναγμό
τον πιό βαθύ της καρδιάς μου
Εσύ που έκαμψες τούς ουρανούς
γιά να χωρέσει το άφατο..
Θέλω να φιλήσω τα πόδια σου
τα ανέγγιχτα…
και να τα προστατεύω
μέσα στις θηλειές των μαλλιών μου
Στο σούρουπο του παράδεισου η Εύα
τους κρότους ακούει και ταράζεται
τρόμαξε και εκρύφθη…
Σωτήρα μου και των ψυχών σωτήρα
Ποιός το κουβάρι των αμαρτιών μου
θα έρθει να ξετυλίξει..
Στης τιμωρίας σου την άβυσσο
ποιος.. πώς να κρατηθεί..
Μην αποστρέψεις το βλέμμα σου
από πάνω μου. Βλέπε με.. την δούλη σου
Εσύ που Είσαι το Έλεος.

Γιώργος Χειμωνάς


Τι να Σας πω Γυναίκες

Τι να σας πω γυναίκες.. τι να μη σας πω
παρηγοριά κι αλήθεια, που να μην ντραπώ
Μόνο να σας ακούω, πότε θλίβομαι
πιάνω τα σκοτεινά.. στα νέφη κρύβομαι.
Πότε μα το Θεό περηφανεύομαι,
βάζω τα κόκκινά μου.. και πορεύομαι.
Τυράγνιες, ζηλοφθόνιες, φόνους, παιδεμούς,
τ’ αλέθω για τους χρόνους, τους μελλούμενους
Τ’ αλέθω τα γυρίζω.. και τα πάω στη γη
που ‘δωσε το σκοτάδι.. φως για να το πιεί.

Οδυσσέας Ελύτης

 
 

Emily Dickinson.. της Αγάπης το Μάθημα

                                                

                                                                                                                

Tutto imparammo dell’amore

Tutto imparammo dell’Amore
Alfabeto, parole.
Il capitolo, il libro possente-
Poi la rivelazione termino’.

Ma negli occhi dell’altro
Ciascuno contemplava l’ignoranza
Divina, ancora piu’ che nell’infanzia
L’uno all’altro, fanciulli.

Tentammo di spiegare
Quanto era per entrambi incomprensibile
Ahi, com’e’ vasta la Saggezza
E molteplice il Vero!

Emily Dickinson

                                                                                                        
                                                                                                                
Όλα τα μάθαμε από την Αγάπη

Όλα τα μάθαμε από την Αγάπη
Αλφάβητο και ομιλία
το πρώτο κεφάλαιο, το δικό μας βιβλίο-
και μετά.. τέλειωσε η αποκάλυψη.

Αλλά στο βλέμμα του άλλου
καθένας μας παρατηρούσε την  ά γ ν ο ι α
θεϊκή, ξεπερνούσε κάθε παιδικότητα,
ο ένας για τον άλλο, γινόταν  π α ι δ ί.

Επιχειρήσαμε να εξηγήσουμε
καθετί που μας ήταν δυσνόητο.
Ω! πόσο  β α θ ε ι ά  είναι η  φ ρ ό ν η σ η
και  π ο λ ύ π λ ε υ ρ η  η  Α λ ή θ ε ι α.

Emily Dickinson
Trad. Lunapiena

 
 

                             

…..όταν ήμουν Παιδί

 

                                                             
                            

 


Video της Δέσποινας… despovas1986
                                                                                                                 

                         

Τον Εαυτό του Παιδί

Τον εαυτό του παιδί, απ’ το χέρι κρατάει
στα ίδια μέρη κι απόψε.. η ζωή θα τους πάει.
θα περάσουν ξανά.. απ’ της μνήμης τα σπίτια
από θάλασσες άδειες, απ’ του φόβου τα δίχτυα.

Θα σταθούνε μαζί και θα δουν να περνάνε
σαν καράβια οι στιγμές.. που ποτέ δε γερνάνε
και τα πρόσωπα που έγιναν.. δρόμοι κι αιώνες
και τα όνειρα που έσκαψαν
μες στα χρόνια κρυψώνες.

Όταν ήμουν παιδί.. είχα βρει έναν κήπο
για να κρύβομαι εκεί, απ’ τη ζωή όταν λείπω
όταν ήμουν παιδί… είχα κρύψει έναν ήλιο
να ‘χει ο δρόμος μου φως
κι η σιωπή μου έναν φίλο.

Τον εαυτό του παιδί.. απ’ το χέρι θα πιάσει
σαν γυαλί μια στιγμή θα ραγίσει, θα σπάσει
θα χωρίσουν μετά.. κι ο καθένας θα πάει
σ’ έναν κόσμο μισό.. που τους δυο δεν χωράει.

Στίχοι: Παρασκευάς Καρασούλος
Μουσική & Ερμηνεία: Μάριος Φραγκούλης

 


          Video από την  Kirkh70
                                                                                              

                                                                       

                                                                                                                                                           

Άν ΟΛΑ τα ΠΑΙΔΙΑ της ΓΗΣ…

                                                                                                                                                            

 

                                                                                                                  

       
Τα μικρά παιδιά, που μπερδεύουν τα λόγια τους
που μιλούν με νοήματα στα παιχνίδια τους..

Τα μικρά παιδιά που κρατούνε στο χέρι τους
σαν το μύλο το χάρτινο τις ελπίδες μας..

Δυο κουτιά σπίρτα γίνηκαν ο σταθμός και τα τρένα
που μπορούνε να φτάσουνε ως την άκρη της Γης..

                       

 

                                                                                                                 

       
Τα παιδιά τραγουδάνε στους δρόμους
κι η φωνή τους τον κόσμο αλλάζει
τα σκοτάδια σκορπάνε
κι η μέρα λουλουδίζει
σαν άνθος στο περβάζι.

      

       
Τα παιδιά τα ορφανεμένα σαν μοναχικά πουλιά
που δεν βρήκανε κανένα, είναι άνθρωποι κι αυτά.
Τα παιδιά είναι το γέλιο που ομορφαίνει την ζωή
όποια να ‘ναι, όπως να ‘ναι,
είναι το  α ύ ρ ι ο  που θα ‘ρθει.

Δώσε και εσύ την ψυχή, την καρδιά σου 
Νοιώσε πως είναι και εκείνα παιδιά σου

 

                                                                                                                

        
Αν όλα τα  π α ι δ ι ά  της γης..
φωνάζαν τους μεγάλους
κι αφήναν τα γραφεία τους και μπαίναν στο χορό.
Θα ‘ρχόνταν τότε τα π ο υ λ ι ά
θα ‘ρχόνταν τα  λ ο υ λ ο ύ δ ι α
θα ‘ρχότανε κι η ά ν ο ι ξ η.. να μπει μες στο χορό
κι ο κύκλος θα γινότανε ακόμα πιο μεγάλος
και τρεις φορές τη Γη μας.. θ’ αγκάλιαζε θαρρώ!

 

                                                                                                                

       

Πιάνω να ζωγραφίσω
τα  π α ι δ ι ά  μες στην πλατεία
σα να ‘ταν όπως πρώτα κι όπως θά ‘θελα..
Mα όλα αλλάζουν.. και το χέρι μου αρπάζουν
αλλάξανε τα χρώματα.. τα λόγια και τα στόματα.
Tα μάτια μείναν ίδια.. στα φώτα.. στα παιχνίδια.

Oσα κοστίζουν μια δραχμή
γι’ άλλους κοστίζουν μια ζωή.
Δεν είναι κρίμα; Δεν είναι κρίμα;

Ο ΞΕΣHΚΩΜΟΣ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ

                                                                                                                                                            

Ο ΞΕΣHΚΩΜΟΣ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ

     
Ορκίζομαι εις Σε, Ω ιερά Πατρίς
Ορκίζομαι εις τας πολυχρονίους βασάνους σου
Ορκίζομαι εις τα πικρά δάκρυα,
 τα οποία τόσους αιώνες έχυσαν
και χύνουν τα ταλαίπωρα τέκνα σου..

Εις το εξής Συ θέλεις είσαι η αιτία
και ο σκοπός των διαλογισμών μου

Το ονομά σου οδηγός των πραξεών μου
η ανταμοιβή των κόπων μου.

     
Σε γνωρίζω από την κόψη..
του σπαθιού την τρομερή,
σε γνωρίζω από την όψη..
που με βία μετράει τη γη.

     
 "
Ω τρακόσιοι, σηκωθείτε και ξανάλθετε σε μας,
τα παιδιά σας θέλ’ ιδείτε.. πόσο μοιάζουνε με σας.

       
Τρέχουν άρματα χιλιάδες
σαν το κύμα εις το γιαλό,
αλλ’ οι ανδρείοι παλληκαράδες
δεν ψηφούν τον αριθμό.

       
Παλληκάρια μου, οι πολέμοι
για σας όλοι είναι χαρά,
και το γόνα σας δεν τρέμει
στους κινδύνους εμπροστά.

     
Απ’ τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά,
και σαν πρώτα ανδρειωμένη,
 Χαίρε, ω Χαίρε…., Ε λ ε υ θ ε ρ ι ά!

                                                                                                                              
Εκπαιδευτική σειρά από Video….
Spartan307