Στις 8 Μάρτη

Το 1857 οι ράφτρες και οι υφάντρες της Νέας Υόρκης κατέβηκαν στους δρόμους απαιτώντας μείωση των εξαντλητικών ωρών εργασίας – από 16 σε 10 ώρες την ημέρα, ωράριο που οι άντρες είχαν ήδη κατακτήσει
πριν από 17 χρόνια – και ζητώντας ίσα μεροκάματα
με τους άντρες και ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς.
Η εξέγερση αυτή πνίγηκε στο αίμα ύστερα από βίαιη επίθεση της αστυνομίας.

Το 1910 η Κλάρα Τσέτκιν, πρωτεργάτις του εργατικού και γυναικείου κινήματος, κατά τη διάρκεια του παγκόσμιου Συνεδρίου Σοσιαλιστριών στην Κοπεγχάγη, πρότεινε να καθιερωθεί η 8 του Μάρτη
"ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ"
"Για να εκφράσουμε την αλληλεγγύη και την αγάπη
για Ειρήνη που μας ενώνει και να διαδηλώσουμε
τη συνεχή διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας".
Και ακόμα πρόσθεσε ότι, "την ημερομηνία αυτή πρέπει
οι συνδικαλιστικές οργανώσεις να συμπεριλάβουν στις εκδηλώσεις τους και τη διοργάνωση μιας ημέρας των γυναικών, που σε πρώτη φάση θα διεκδικεί το δικαίωμα
της ψήφου των γυναικών και η εκδήλωση αυτή θα πρέπει να πάρει διεθνή χαρακτήρα".

Το 1977 ο ΟΗΕ στη Γενική του Συνέλευση καθιέρωσε
την Ημέρα της Γυναίκας, ως Ημέρα για τα Δικαιώματα
της Γυναίκας και τη Διεθνή Ειρήνη.

     

 

     

 

 

     

     

 

 
Αφιερωμένο σε όλες τις.. Γυναίκες του Κόσμου
 

Κάθε χρόνο τιμάμε την 8η Μάρτη, ως ημέρα μνήμης
των αγώνων του γυναικείου κινήματος, ως ημέρα αποτίμησης των κατακτήσεων των γυναικών
και ως αφετηρία νέων στόχων σε κυβερνητικό, πολιτικό, κοινωνικό και ατομικό επίπεδο για την ουσιαστική κατοχύρωση της Ισότητας των δύο φύλων σε όλες
τις εκφράσεις της ζωής.

Το γυναικείο κίνημα καταγράφεται από πολιτικούς
και ιστορικούς αναλυτές ως το πλέον πετυχημένο, ανατρεπτικό, προοδευτικό κίνημα του 20ου αιώνα.

Κατά κοινή ομολογία ο 21ος αιώνας χαράζει ως
ο αιώνας της καταξίωσης και της ανάδειξης
του κοινωνικού φύλου των γυναικών.
Της ανάδειξης που σημαίνει ισοτιμία, ισότητα, αμοιβαιότητα, αλληλοσεβασμός, ίσες ευκαιρίες
και δικαιώματα και για τα δύο φύλα.

ΚΑΛΗ Συνέχεια….
..στον Αγώνα όλων των Γυναικών του Κόσμου