"Οὐδὲν γὰρ ἀνθρώποισιν οἷον ἄργυρος
κακὸν νόμισμ’ ἔβλαστε· τοῦτο καὶ πόλεις πορθεῖ,
τόδ’ ἄνδρας ἐξανίστησιν δόμων τόδ’ ἐκδιδάσκει
καὶ παραλλάσσει φρένας χρηστὰς πρὸς αἰσχρὰ
πράγμαθ’ ἵστασθαι βροτῶν πανουργίας δ’ ἔδειξεν ἀνθρώποις ἔχειν καὶ παντὸς ἔργου δυσσέβειαν εἰδέναι. Ὅσοι δὲ μισθαρνοῦντες ἤνυσαν τάδε,
χρόνῳ ποτ’ ἐξέπραξαν ὡς δοῦναι δίκην."

ΣΟΦΟΛΗΣ

(Αντιγόνη στ. 296-
304)
 
 «Δε φύτρωσε χειρότερη καμιά  ε φ ε ύ ρ ε σ η
 στον κόσμο απ’ το χ ρ ή μ α.
Αυτό γκρεμίζει πόλεις, ανθρώπους ξεσπιτώνει,
δασκαλεύει και πλανεύει το φρόνιμο μυαλό
να κυνηγάει της ντροπής τα έργα·
μαθαίνει τον άνθρωπο να γίνει κάλπης
και να κατέχει μύριες όσες βρωμιές.
Οσοι τέτοιον ανοίγουν δρόμο.. πληρωμένοι,
κάποτε, και στην ώρα.., πληρώνουν ακριβά»
 
Σοφοκλής: "Αντιγόνη"
μεταφ. Γεωργουσόπουλος